اخبار:   

خانه درمان اضطراب

آمار بازدیدکنندگان سایت

درمان اضطراب مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط Administrator   
دوشنبه, 14 فروردین 1391 ساعت 14:04

 

اضطراب ، هراس و درمان با نوروفیدبک و بیوفیدبک

 


اضطراب یک واکنش طبیعی به موقعیت های استرس زا است و به ما کمک می کند تا با این موقعیتها در محل کار، دانشگاه، مدرسه و .. روبرو شویم. اما زمانی که حس اضطراب بیش از حد معمول و نرمال باشد، دلواپسی و هراس غیرمنطقی و نامعقول نسبت به همه موقعیت های روزانه بوجود می آید.

علایم اضطراب معمولاً شامل موارد زیر می باشد:

نگرانی بیش از حد، احساس آزاردهنده ترس، افکار منفی و تدافعی، افزایش ضربان قلب ، تعریق کف دست و تنفس دشوار.

علم روانپزشکی، اختلالات اضطرابی را به چندین گروه تقسیم می کند  که شامل:

1-    اختلال اضطراب فراگیر

2-    اختلال وسواسی جبری

3-    اختلال هراس (پانیک)

4-    اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)

5-    هراس اجتماعی

 

عوارض جانبی داروهای ضد اضطراب

 

روش سنتی درمان اختلالات اضطرابی استفاده از دارودرمانی است و داروهای مورد استفاده شامل داروهای ضد افسردگی، داروهای ضد اضطراب و مهارکننده های بتا هستند. این داروها خود شامل عوارضی همچون: چاقی، کاهش میل جنسی، خواب آلودگی، خشکی دهان هستند و همچنین تداخلات دارویی با دیگر داروها نیز موجب محدودیت مصرف آنها می شود.

 

امروزه بیوفیدبک  بعنوان یک روش مؤثر، غیرتهاجمی، بدون درد و بدون عوارض جانبی در افراد دچار مشکلات اضطرابی در تمام دنیا شناخته شده است.


پس خوراند زیستی ( بیوفیدبک) شیوه ای تکمیل کننده و جایگزین برای دارو درمانی است که در آن  شما می آموزید عملکردهای بدن از جمله ضربان قلب را با کمک ذهنتان کنترل نمایید. در بیوفیدبک شما به حسگرهای الکتریکی وصل می شوید که به شما کمک می کند اطلاعاتی درباره بدن خود را (bio) دریافت و اندازه گیری نمایید (feedback) ، حسگرهای بیوفیدبک به شما می آموزد که چگونه تغییرات ظریف و ماهرانه ای در بدن خود، مثلاً آرام کردن برخی ماهیچه ها انجام دهید تا به آنچه می خواهید ، برای مثال کاهش اضطراب، برسید.

در اصل بیوفیدبک وضعیت سلامت و عملکرد فیزیکی ، به شما قدرت استفاده از افکار برای کنترل بدن را می دهد. بیوفیدبک اغلب به عنوان یک شیوه آرمیدگی بکار می رود.

 

درمان اضطراب با بیوفیدبک : تحقیقات چه می گویند؟

بیوفیدبک به عنوان یکی از مهم ترین و سودمند ترین روش های درمان انواع اختلالات اضطرابی شناخته می شود. محققان و پژوهشگران بسیاری در تمام دنیا در طی مطالعاتی که انجام داده اند میزان اثربخشی این روش درمانی را مورد بررسی قرار داده اند.

پژوهشگران مرکز مطالعات اضطراب در منهتن آمریکا در یک طرح جامع مطالعاتی به بررسی تعداد زیادی از پژوهش هایی که در زمینه ی اثربخشی بیوفیدبک در درمان انواع اختلالات اضطرابی انجام شده بودند، پرداخته اند.

 

در این مطالعه ی متاآنالیز، 113 پژوهش انجام شده در این زمینه مورد ارزیابی و بررسی قرار گرفته است.نتایج حاصل از این تحلیل جامع نشان می دهند که "

1-      در تمام پژوهش های انجام شده ماندگاری و ثبات اثربخشی درمان  اضطراب به روش بیوفیدبک حداقل تا بیش از دو سال بعد ادامه داشته است.

2-      در مقایسه با سایر روش های درمانی، در بیمارانی که تحت درمان با بیوفیدبک قرار داشته اند، بهبود قابل ملاحظه ای در علائم اضطراب مشاهده شده است.

اضطراب و درمانهای جدید

 

در حال حاضر در کشورهای پیش رفته دنیا قدم اول در درمان اضطراب استفاده از بیوفیدبک و رواندرمانی است و متخصصین در صورتی به سراغ دارو درمانی می روند که روشهای فوق به اندازه کافی موفقیت آمیز نباشند.

 

 

 

خدمات درمان اضطراب و استرس با روش بیوفیدبک بصورت اختصاصی

زیر نظر متخصص  اعصاب و روان و روانشناس

در مرکز بیوفیدبک و نوروفیدبک آلومینا انجام می شود

 

جهت کسب اطلاعات بیشتر و تعیین نوبت ویزیت تماس بگیرید.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

کلمات کلیدی:

 

دارو درمانی

بررسی اجمالی

آلپرازولام (زاناکس) و پاروکستین (پاکسیل) دو داروی تایید شده توسط اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان اختلال هراس. به طور کلی، تجربه نشان دادن برتری مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) و کلومیپرامین (Anafranil) بیش از بنزودیازپین ها، مهار کننده های مونوآمینواکسیداز (MAOIs)، و داروهای سه حلقه ای و tetracyclic از نظر اثربخشی و تحمل عوارض جانبی است. چند گزارش نقش ونلافاکسین (افکسور) پیشنهاد کرده اند، و بوسپیرون است (BuSpar) به عنوان دارو افزایشی در برخی از موارد مطرح شده است. ونلافاکسین تایید شده توسط FDA برای درمان اختلال اضطراب منتشر و ممکن است در اختلال هراس همراه با افسردگی مفید باشد. آنتاگونیست های گیرنده های بتا آدرنرژیک شده اند یافت نمی شود که به ویژه برای اختلال ترس مفید است. رویکردی محافظه کارانه ای است برای شروع درمان با پاروکستین، سرترالین (مرداد)، سیتالوپرام (نقل قول)، فلووکسامین (Luvox) در اختلال هراس جدا. اگر کنترل سریع علایم شدید مورد نظر، یک دوره کوتاه از آلپرازولام باید همزمان با SSRI آغاز، به دنبال آن به آهستگی کاهش تدریجی استفاده از بنزودیازپین. در استفاده طولانی مدت، فلوکستین (Prozac) یک داروی موثر برای وحشت با افسردگی همراه است، اگر چه خواص فعال اولیه آن ممکن است علائم هراس برای چند هفته اول تقلید، و ممکن است ضعیف بر این اساس تحمل است. کلونازپام (Klonopin) را می توان برای بیمارانی که یک موقعیت را پیش بینی تجویز می شوند که در آن

P.595

ترس ممکن است رخ دهد (0.5 تا 1، میلی گرم در صورت لزوم). دوزهای مواد مخدر antipanic مشترک در جدول 16.2-8 ذکر شده است.

جدول 16.2-8 دوز توصیه شده برای مواد مخدر Antipanic (روزانه مگر در مواردی که نشان داد در غیر این صورت)

مواد مخدر شروع (میلی گرم) تعمیر و نگهداری (میلی گرم)

SSRI ها

پاروکستین 20-60 5-10

پاروکستین CR 12.5-25 62.5

فلوکستین 2-5 20-60

سرترالین 12.5-25 50-200

فلووکسامین 12.5 100-150

سیتالوپرام 10 20-40

Escitalopram 10 20

سه حلقه ای ضد افسردگی ها

کلومیپرامین 5-12.5 50-125

ایمی پرامین 10-25 150-500

دزیپرامین 10-25 150-200

بنزودیازپین ها

آلپرازولام .25-.5 .5-2 سه بار سه بار در

کلونازپام .25-.5 پیشنهاد .5-2 پیشنهاد

دیازپام 2-5 پیشنهاد پیشنهاد 5-30

لورازپام 0.25-.5 پیشنهاد .5-2 پیشنهاد

MAOIs

فنلزین 15 پیشنهاد 15-45 پیشنهاد

ترانیل سیپرومین 10 پیشنهاد 10-30 پیشنهاد

RIMAs

Moclobemide 50 300-600

Brofaromine 50 150-200

داروهای ضد افسردگی غیر معمول

ونلافاکسین 6.25-25 50-150

ونلافاکسین XR 37.5 150-225

عوامل دیگر

اسید والپروئیک، 125 پیشنهاد 500-750 پیشنهاد

اینوزیتول 6000 پیشنهاد 6000 پیشنهاد

SSRI ها، مهارکننده های بازجذب سروتونین انتخابی است. MAOIs، مهار کننده های مونوآمینواکسیداز. RIMAs، مهارکننده برگشت پذیر اکسیداز monamine نوع-A، پیشنهاد، دو بار در روز، سه بار، سه بار در روز.

 

 

مهارکننده های بازجذب سروتونین انتخابی

همه SSRI ها برای اختلال هراس موثر هستند. پاروکستین و پاروکستین CR اثرات آرام بخش دارند و تمایل دارند برای آرام کردن بیماران بلافاصله، که منجر به رعایت بیشتر و کمتر قطع است. سیتالوپرام، escitalopram (Lexapro)، فلووکسامین، و سرترالین بعدی بهترین تحمل هستند. حدیثی از گزارش ها نشان می دهد که بیماران مبتلا به اختلال هراس به خصوص نسبت به اثرات فعال از SSRI ها، به خصوص فلوکستین حساس هستند، بنابراین آنها باید در ابتدا در دوزهای کوچک داده می شود و سپس به آرامی. هنگامی که در درمان دوز به عنوان مثال، 20 میلی گرم در روز از پاروکستین برخی از بیماران ممکن است آرام بخش افزایش را تجربه. یک روش برای بیماران مبتلا به اختلال هراس است که به 5 یا 10 میلی گرم در روز پاروکستین یا 12،5 تا 25 میلی گرم CR پاروکستین به مدت 1 تا 2 هفته، سپس دوز 10 میلی گرم از پاروکستین یا 12.5 میلی گرم پاروکستین CR روز هر را افزایش می دهد از شماره 1 تا 2 هفته به حداکثر 60 میلی گرم پاروکستین یا 62.5 میلی گرم پاروکستین CR. اگر آرام بخشی غیر قابل تحمل می شود، و سپس کاهش دوز پاروکستین را به 10 میلی گرم در روز پاروکستین یا 12.5 میلی گرم پاروکستین CR و تبدیل به 10 میلی گرم در روز و عیار گرفتن فلوکستین به سمت بالا به آرامی. استراتژی های دیگر را می توان، بر اساس تجربه پزشک است.

بنزودیازپین ها

بنزودیازپین ها، سریع ترین شروع اقدام علیه هراس دارند، اغلب در هفته اول، و می توان آنها را برای مدت طولانی و بدون توسعه تحمل به اثرات antipanic استفاده می شود. آلپرازولام بنزودیازپین ها به طور گسترده استفاده می شود تا برای اختلال هراس بوده است، اما مطالعات کنترل اثربخشی یکسانی برای لورازپام (آتیوان)، نشان داده و گزارش موردی نیز نشان داد که کلونازپام ممکن است موثر باشد. بعضی از بیماران استفاده از بنزودیازپین ها به عنوان مورد نیاز در زمانی که با یک محرک ترس آور روبه رو است. منطقی بنزودیازپین ها می تواند به عنوان عامل اول برای درمان اختلال هراس استفاده می شود، در حالی که یک داروی سروتونرژیک است که به آرامی به دوز درمانی دوز. پس از 4 تا 12 هفته، استفاده از بنزودیازپین ها می تواند به آرامی مخروطی (بیش از 4 تا 10 هفته) در حالی که داروی سروتونرژیک ادامه. رزرو اصلی در میان پزشکان در مورد استفاده از بنزودیازپین ها برای اختلال هراس پتانسیل وابستگی، اختلال شناختی و سوء استفاده است، به خصوص پس از استفاده طولانی مدت است. بیماران باید آموزش رانندگی، پرهیز از الکل یا سایر داروهای افسردگی CNS و یا راه اندازی تجهیزات خطرناک در حالی که مصرف بنزودیازپین ها. بنزودیازپین ها استنباط احساس خوب بودن، در حالی که قطع بنزودیازپین ها تولید سندرم قطع مصرف به خوبی مستند و ناخوشایند است. گزارش حدیثی و مجموعه های کوچک نشان داد که اعتیاد به آلپرازولام، یکی از سخت ترین برای غلبه بر است و ممکن است نیاز به یک برنامه جامع از سم زدایی است. دوز بنزودیازپین باید مخروطی به آرامی و تمام عوارض خروج پیش بینی باید کاملا به بیمار توضیح داده شده است.

داروهای سه حلقه ای و Tetracyclic

SSRI ها در حال حاضر عوامل خط اول برای درمان اختلال هراس در نظر گرفته شده است. داده ها، با این حال، نشان می دهد که در میان داروهای سه حلقه ای، کلومیپرامین و ایمی پرامین (توصیه نماید) موثر در درمان اختلال هراس هستند. تجارب بالینی نشان می دهد که دوز باید تیتر به آرامی به سمت بالا برای جلوگیری از تحریک بیش و به نفع بالینی کامل نیاز به دوز کامل و به مدت 8 تا 12 هفته داده نمی شود به دست آورد. برخی از داده ها، حمایت از اثر دزیپرامین (Norpramin)، و شواهد نشان می دهد کمتری نقش maprotiline (Ludiomil)، ترازودون (Desyrel)، نورتریپتیلین (Pamelor)، آمی تریپتیلین (Elavil)، و doxepin (Adapin). داروهای سه حلقه ای ها کمتر به طور گسترده ای نسبت به SSRIs مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا داروهای سه حلقه ای به طور کلی دارای عوارض جانبی شدید در دوزهای بالاتری مورد نیاز برای درمان موثر اختلال هراس است.

مهارکننده های مونوآمینواکسیداز

قوی ترین حمایت از اثر بخشی فنلزین (Nardil)، و برخی از داده ها نیز حمایت از استفاده از ترانیل سیپرومین (Parnate). MAOIs به نظر می رسد احتمال کمتری دارد که به علت تحریک بیش از دو SSRI ها یا داروهای سه حلقه ای، اما آنها ممکن است نیاز به دوز کامل به مدت حداقل 8 تا 12 هفته می تواند موثر باشد. نیاز به محدودیت های رژیم غذایی استفاده از MAOIs را محدود کرده است، به ویژه از زمان ظهور از SSRI ها است.

درمان Nonresponse

اگر بیمار قادر به پاسخگویی به یک دسته از مواد مخدر، یکی دیگر از باید محاکمه شود. داده های اخیر حمایت از اثر بخشی ونلافاکسین. ترکیبی از SSRI و یا یک داروی سه حلقه ای و بنزودیازپین یا SSRI و لیتیوم و یا یک داروی سه حلقه ای می تواند محاکمه شود. گزارش مورد پیشنهاد کرده اند که اثر کاربامازپین (Tegretol)، والپرات و مهار کننده های کانال کلسیم. بوسپیرون ممکن است نقش مهمی در تقویت از سایر داروها اثر کمی با خود دارد. پزشکان باید از بیمار، به ویژه حضور بیماری های همراه مثل افسردگی، مصرف الکل، و یا استفاده از مواد دیگر برای ایجاد ارزیابی مجدد است.

P.596

 

مدت زمان از دارو

پس از آن موثر می شود، درمان دارویی به طور کلی باید به مدت 8 تا 12 ماه ادامه خواهد داد. داده ها نشان می دهد که اختلال هراس بیماری مزمن، شاید مادام العمر است که عود که درمان قطع شود. مطالعات گزارش کرده اند که 30 تا 90 درصد از بیماران مبتلا به اختلال هراس که درمان موفقیت آمیز داشته اند، عود که داروی خود را قطع شده است. بیماران ممکن است احتمال عود، اگر آنها داده شده است بنزودیازپین ها و درمان بنزودیازپین در راه است که باعث می شود علائم ترک فسخ شده است.

درمان های شناختی و رفتار

درمانهای رفتار شناختی و درمان های موثر برای اختلال هراس است. گزارشات مختلف به این نتیجه رسیدند که درمان های شناختی و رفتار نسبت به دارو درمانی به تنهایی، گزارش های دیگر این نتیجه رسیده اند مخالف است. مطالعات و گزارش های مختلف پیدا کرده اند که ترکیبی از رفتار شناختی و یا درمان با دارو درمانی موثر تر از هر دو رویکرد به تنهایی است. مطالعات متعددی که در دراز مدت پیگیری بیمارانی که درمان شناختی یا رفتاری نشان می دهد که درمان های موثر در تولید طولانی مدت بهبودی علائم هستند.

شناخت درمانی

دو کانون عمده ای از درمان های شناختی برای اختلال هراس، آموزش در مورد باورهای غلط بیمار و اطلاعات مربوط به حملات هراس هستند. دستورالعمل مراکز باورهای غلط در مورد تمایل بیمار به بد تعبیر کردن بدن احساس خفیف به عنوان نشان می دهد قریب الوقوع حملات هراس، عذاب، یا مرگ. اطلاعات در مورد حملات هراس شامل شرح که هنگامی که حملات هراس رخ می دهد، آنها محدود به زمان و نه زندگی را تهدید می کند.

آقای J 27 ساله تکنسین آزمایشگاه که شروع به داشتن تمام عیار وحشت حمله 8 ماه قبل از درخواست کمک بود. اگرچه او قادر به تشخیص شرایط خاص که مشخص حملات، او به خصوص در مورد احتمال اتفاق می افتد خود را در حالی که او در مراحل آزمایشگاهی با بیماران مشغول بود نگران بود. حملات او به طور معمول در یک انفجار ناگهانی از برانگیختگی اتونوم و درگیر شامل تپش قلب، عرق کردن، سرگیجه، احساس عدم واقعیت، و گزگز در بازوها و پاها. او می ترسیدند این ایده است که این حملات ممکن است عود کند. در آغاز برنامه های شناختی رفتاری خود، متوجه شد که یک جزوه آموزشی که شرح اسطوره حملات هراس باشند (به عنوان مثال، که به حمله قلبی منجر شود، از دست دادن کنترل، یا دیوانه) به خصوص اطمینان بخش است. او شروع به تمرین تنفس دیافراگم هر شب و پس از چند هفته، موثر در به چالش کشیدن راه منفی خود را از فکر کردن در مورد عواقب ناشی از حملات هراس شد. در چند هفته آخر 12-هفته برنامه خود را، او به افشای خود را به احساسات فیزیکی از وحشت با انجام انواع تمرینات interoceptive را در خانه تمرین، از جمله hyperventilating به مدت 1 یا 2 دقیقه در یک زمان (طراحی شده برای کمک به آقای به آب و هوای جدید خو گرفتن J فیزیکی احساس مرتبط با overbreathing)، و در حال چرخش در یک صندلی بارها و بارها (طراحی شده برای کمک به همهوایی او را به علائم سرگیجه و احساس عدم واقعیت). در پایان از برنامه درمانی آقای J، حملات هراس، ناپدید شده بود و او 6-ماه پیگیری منافع درمان خود را با شرکت در "جلسه بوستر" با درمانگر خود را هر 2 ماه یک بار را حفظ کرده بود.

کاربردی آرامش

هدف از آرامش کاربردی (به عنوان مثال، آموزش آرامش هربرت بنسون) در بیماران حسی از کنترل بر سطح اضطراب و آرامش خود را از القای. از طریق استفاده از تکنیک های استاندارد برای آرامش عضلات و تصور موقعیت های آرامش بخش، بیماران یاد می گیرند که ممکن است آنها را از طریق حمله وحشت کمک کند.

آموزش تنفس

از آنجا که تنفس عمیق و سریع همراه با حملات هراس است، احتمالا مربوط به برخی از علائم مانند سرگیجه و غش، یک روش مستقیم برای کنترل حملات هراس است که برای تمرین دادن به بیماران برای کنترل اصرار به hyperventilate را. پس از آموزش از جمله، بیماران می توانند از این روش برای کمک به تنفس عمیق و سریع کنترل در طول حمله هراس استفاده کنید.

در قرار گرفتن در معرض VIVO

در قرار گرفتن در معرض آزمایشات in vivo مورد استفاده قرار گیرد به رفتار اولیه برای درمان اختلال هراس شده است. این تکنیک شامل قرار گرفتن در معرض پی در پی بیشتر از یک بیمار به محرک ترس، در طول زمان، بیمار نسبت به این تجربه می شود. پیش از این، تمرکز بر روی محرک های خارجی، به تازگی، روش ها شامل قرار گرفتن در معرض بیمار داخلی احساس ترس (به عنوان مثال، تاکی پنه و ترس از داشتن یک حمله وحشت).

روانی درمان

خانواده درمانی

خانواده های بیماران مبتلا به اختلال هراس و ترس از مکانهای شلوغ هم ممکن است با اختلال عضو خانواده را تحت تاثیر قرار می. درمان خانواده نسبت به آموزش و حمایت اغلب سودمند است.

روان درمانی بینش-گرا

بینش، روان گرا در درمان اختلال هراس و ترس از مکانهای شلوغ می تواند به نفع باشد. درمان با تمرکز بر کمک به بیماران در درک معنای فرض ناخودآگاه اضطراب، نماد وضعیت اجتناب، نیاز به انگیزه های سرکوب، و سود ثانویه از علائم است. فرضیه ارائه می شود حل و فصل درگیری های اوایل نوزادی و وابسته به احساسات و علائق کودکان 3 تا 6 ساله نسبت بوالدین جنس مخالف خود با حل و فصل تنش های جاری مرتبط.

ترکیب روان درمانی و دارو درمانی

حتی زمانی که دارو درمانی موثر در از بین بردن نشانه های اولیه اختلال هراس، روان درمانی ممکن است مورد نیاز برای درمان علائم ثانویه است. گلن O. Gabbard در نوشته است:

وحشت مشکلات بیماران اغلب نیاز به ترکیبی از دارو درمانی و روان درمانی .... حتی زمانی که بیماران با حمله هراس و ترس از مکانهای شلوغ علائم خود دارو تحت کنترل هستند، اغلب تمایلی به ریسک کردن را در جهان دوباره است و ممکن است نیاز به مداخلات رواندرمانی برای کمک به غلبه بر این ترس ادامه متن. برخی از بیماران شدیدا هر نوع دارو، چون بر این باورند که آن را stigmatizes آنها را به عنوان بیمار روانی، پس از مداخله روان لازم است برای کمک به آنها را درک و از بین بردن مقاومت خود را به دارو درمانی را رد .... برای یک طرح درمانی جامع و مؤثر، این بیماران نیاز به روش رواندرمانی علاوه بر به داروهای مناسب. در تمام بیماران مبتلا به علایم اختلال هراس یا ترس از مکانهای شلوغ، یک ارزیابی دقیق به محرکات وانگیزه های کمک خواهد کرد که وزن و سهم عوامل زیستی و پویا است.

آخرین بروز رسانی در جمعه, 19 آبان 1391 ساعت 06:57
 

مقالات

, designed by l.aghaei