اخبار:   

خانه

آمار بازدیدکنندگان سایت

علت بی توجهی کودکان مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط Administrator   
یکشنبه, 20 فروردین 1391 ساعت 15:31


 

امروزه نوروفیدبک به عنوان یکی از روشهای مؤثر درمانی در کودکان دجار بیش فعالی یا همان ADHD شناخته شده است. هدف از درمان بوسیله این روش این است که به کودک بیاموزیم چطور می تواند رفتارهای مغزش را تغییر دهدو در نهایت عملکردهای مربوط به بیش فعالی را از بین ببرد.

این به این معنی است که کودک شما می تواند به مغز خود بیاموزد که بیش فعال نباشد!

بیوفیدبک مانند آینه ای است که عملکرد مغزما ن را که به طور عادی ما از آن آگاه نیستیم ، به نمایش در می آورد و به ما می آموزد تا اطلاعاتی راجع به وضعیت بیولوژیک مغز خود بدست بیاوریم و از این اطلاعات جهت کنترل ارادی فعالیت های مغزمان استفاده کنیم.

نوروفیدبک نوعی بیوفیدبک است که می تواند جهت آموزش کودکان دچارADHD جهت تغییر رفتارشان استفاده شود. به این صورت که دستگاه اطلاعات الکتریکی مغز کودک و امواج مغزی او را ثبت می کند و  با ثبت امواج و تقویت امواج مثبت و مفید، نوروفیدبک انجام می شود و کودک می آمزد که چطور می تواند بیشتر توجه و تمرکز داشته باشد.

حال این امواج مغزی که در نوروفیدبک روی آنها کار می شود، چه هستند و چگونه کار می کنند؟

هر فرد نرمال 4 دسته موج مغزی دارد که عبارتند از:

 

موج آلفا در زمان آرامش و relaxation فعالیت بسزایی دارد.

موج بتا سریع ترین موج مغزی است و در مواقع توجه و تمرکز فعالیت زیادی دارد. موجی به نام SMR نیز وجود دارد که زیرمجموعه ای از موج بتا است و زمانی که فرد برای انجام یک فعالیت کاملاً فوکوسکرده فعال است.

موج تتا در زمانی که فرد در حال به خواب رفتن است و یا افکار پوچ و بی هدفی دارد فعال است .

موج دلتا کندترین موج مغز است و در هنگام خواب عمیق فعال ترین موج است.

وقتی یک کودک نرمال تلاش می کند مطلبی بخواند یا روی موضوعی تمرکز کند، امواج بتا در مغزش افزایش می یابد، اما در کودکان بیش فعال، این اتفاق نمی افتد و به جای افزایش موج بتا، موج تتا در مغزشان افزایش می یابد (موج افکار پوچ) ، و این به این معنی است که این کودکان نمی توانند به اندازه کودکان دیگر تمرکز کنند.

آیا نوروفیدبک به راستی روش مؤثری است؟

وقتی کودک بیش فعال نیاز به توجه دارد، به جای افزایش موج بتا در مغزش، موج تتای او بالا می رود و در دستگاه EEG بالا بودن موج تتا نسبت به بتای او ثبت می شود. در جلسات نوروفیدبک درمانی، به کودک می آموزیم که چگونه موج بتای خود را بالا بیاورد. معمولاً بعد از 30 جلسه درمان، کودک کاملاً می آموزد که چطور امواج مغز خود را کنترل کند . علاوه بر بهبود توجه و تمرکز در کودکان، علائم دیگر بیش فعالی نیز در کودک کمرنگ می شوند. این بهبودی، قابل مقایسه با زمانی است که کودک در حال مصرف روزانه  4 قرص ریتالین است.

در کودک تحت درمان با دارو، با پایان نیمه عمر دارو در بدن، علائم برمی گردد اما زمانی که کودک می آموزد که چطور امواج مغز خود را کنترل کند، علائم خاموش می شوند و این بهبودی دائمی است ، و بدان معنی است که وقتی جلسات درمانی کامل شد، کودک شما فردی نرمال خواهد بود و این نکته وجه تفاوت نوروفیدبک با سایر روش های درمانی است.

مقاله نوروفیدبک  در درمان کودکان بیش فعال و مقایسه آن با ریتالین :

http://www.sid.ir/fa/VEWSSID/J_pdf/5791387V1107.pdf

آیا نوروفیدبک محدودیت و عوارضی نیز دارد؟

در مورد عوارض احتمالی جانبی این روش در 30 سال گذشته مطالعات بسیاری انجام شده و خوشبختانه هیچگونه عارضه جانبی برای این روش درمانی ذکر نشده است.

نکته ای که باید به آن توجه شود این است که برای ادامه جلسات نوروفیدبک، کودک باید انگیزه داشته باشد و اگر کودک در سن مناسبی نباشد، خسته می شود و انگیزه ادامه درمان را نخواهد داشت. اگر سن کودک خیلی پایین باشد، نمی تواند همکاری مناسبی داشته باشد و در سنین بالا نیز  بازی ها برای او به انداز کافی جذاب و سرگرم کننده نیستند. بهترین سن توصیه شده برای این درمان سن 9- 5 سال می باشد.

در مرکز نوروفیدبک آلومینا خدمات درمانی بوسیله روش نوروفیدبک  در کودکان بیش فعال انجام می شود و شما می توانید با پر کردن فرم تشکیل پرونده و سپس انجام جلسات درمانی، از این درمان جهت بهبود بیش فعالی کودکتان بهره ببرید.

 

جزئیات برنامه درمانی کودکان بیش فعال/کم توجه و اختلالات یادگیری در مرکز نوروفیدبکآلومینا:

 

نکته مهم : هر جلسه از دو قسمت درمانی و آموزشی تشکیل شده است که قسمت درمانی شامل کار با دستگاه نوروفیدبک می باشد که حدود 40 دقیقه طول می کشدو قسمت آموزشی شامل سر فصلهایی می باشد که در زیر به صورت کلی در مورد هر جلسه ذکر شده است

جلسه 1 : مصاحبه با والدین وشناخت انتظارات آنها از جلسات درمان وکودک ،40 دقیقه نوروفیدبک ،معرفی کتاب چگونه به کودکان بیش فعال/کم توجه کمک کنیم؟ به عنوان کتاب کاردرمنزل ومعرفی کتاب درسنامه به والدین برای آشنایی وبرخورد صحیح با این کودکان

جلسه 2 : 40 دقیقه نوروفیدبک ، مرور جلسه قبل ، آموزش حل مساله

جلسه3 : 40 دقیقه نوروفیدبک ، مرور جلسه قبل، توضیح دوباره روش حل مساله با ذکر مثال و تهیه طرح، تهیه کتاب گربه ها ... و خواندن راز 1

جلسه 4: 40 دقیقه نوروفیدبک ، توضیح در مورد طرح خواسته شده، تعریف کردن راز 1 گربه ها توسط کودک ومطالعه راز ،تکنیک حافظه(تعداد 5 تصویر) در منزل

جلسه 5: 40 دقیقه نوروفیدبک ، ارایه طرح جدید، تعریف راز 2، بررسی تکالیف کتاب، کار در منزل(راز 3 ،تهیه پازل با توجه به سن کودک حداقل هفته ای 2 مرتبه،تکرار تکنیک حافظه با همان تعداد تصویر)

جلسه 6 : 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی تکالیف جلسه قبل،ارایه فایل ریلکسیشن و توضیح در مورد آن،کار در منزل(راز 4 ،کتاب کار،نوشتن طرح،گوش دادن به فایل قبل از خواب و هر شب)

جلسه7: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل، کار در منزل(بیان مشکل در غالب نقاشی،راز5،تکنیک حافظه با 8 تصویر)

جلسه8: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل، کار منزل(کتاب کار،راز6 ،نوشتن یک طرح و بیان یک مشکل در مدرسه در غالب نقاشی،تکنیک حافظه با 10 تصویر)

جلسه9: 40 دقیقه نوروفیدبک ،برسی جلسه قبل، کار در منزل(راز 7 وتمرین درباره راز 1و2 ،کتاب کار،خواندن داستان مورد علاقه کودک و نوشتن نکات مهم آن توسط وی، ارایه طرح جدید ونوشتن برنامه های روزانه)

جلسه10: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل، کار در منزل(راز 8 وتمرین 1و2و3 ،کتاب کار،انجام پازل با قطعات بیشتر،تکنیک حافظه با شمارش اعداد مستقیم از 1 تا 50)

جلسه11: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل،ارایه فایل توجه و تمرکز،کار در منزل(راز9 وتمرین راز1و2و3و4 ،ارایه طرح،خواندن یک داستان کوتاه و آوردن کتاب همراه خود در جلسه بعدی،تکنیک حافظه با شمارش اعداد معکوس)

جلسه 12: 40 دقیقه نوروفیدبک ،تعریف راز 9 وقصه درمانی،کار در منزل(تهیه برنامه توسط والدین با توجه به عدم انجام کارهادر گذشته وبررسی آن توسط خود کودک،ادامه تکنیک حافظه)

جلسه13: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل،آموزش بازی ایکس- اُ،کار درمنزل(ارایه طرح یک مشکل جدید در محیط خارج از منزل وارایه راه حل در غالب نقاشی)

جلسه 14: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل،انجام بازی ایکس-اُ ،کار در منزل(پازل،بازی نخ وسوزن از گلدونه ها،شمارش اعداد معکوس و افزایش تعداد اعداد)

جلسه15: 40 دقیقه نوروفیدبک ،قصه درمانی،بررسی جلسه قبل،کار در منزل(بازی ایکس-اُ،بازی نخ وسوزن با ارایه یک طرح مشخص روی آن با توجه به علاقه کودک)

جلسه16: 40 دقیقه نوروفیدبک ،تمرین راز 5و6و7 ،بررسی جلسه قبل ،کار در منزل(ارایه طرح جدید،تکنیک حافظه با کلمات شروع با 5 کلمه هم اوا)

جلسه17: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی تفاوت ها در طرح های مختلف ،کار درمنزل(بازی ایکس-اُ،پازل،خواندن داستان وبررسی نکات مهم،تکرارتکنیک حافظه با کلمات هم آوا)

جلسه 18: 40 دقیقه نوروفیدبک ،قصه درمانی ،کاردرمنزل(خواندن مجله مورد علاقه کودک،ماز تهیه از گلدونه،تکنیک حافظه با 7 کلمه ناهماهنگ)

جلسه 19: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بازی سنجش تمرکزبا میله های مارپیچ ،راز 8و9 ،کار در منزل(نقاشی جلسه درمانی از نظر کودک ،ماز،پازل،تکنیک حافظه با 7 کلمه هماهنگ)

جلسه20: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بازی ایکس-اُ،بررسی جلسه قبل

از جلسه 20 به بعد با توجه به پیشرفت کودک ،سن کودک و میزان همکاری خانواده روش های درمانی متفاوتی در مورد هر کودک به صورت جداگانه در نظر گرفته خواهد شد.

برای دریافت شرایط ثبت نام اینجا کلیک کنید.

 

جهت ثبت نام می توانید فرم ثبت نام را تکمیل نموده و به نشانی ایمیل زیر ارسال نمائید یا به صورت حضوری (طبق قرار قبلی)در دفتر مرکزی نوروفیدبک آلومینا ثبت نام نمائید.

آدرس ایمیل جهت جلوگیری از رباتهای هرزنامه محافظت شده اند، جهت مشاهده آنها شما نیاز به فعال ساختن جاوا اسکریپت دارید

 

 

کلمات کلیدی: بیش فعالی،کم توجهی،کودکان کم توجه بیش فعال،کودک کم توجه،کودک بیش فعال،بیش فعالی،عدم تمرکز کودک،کودک نامرتب،کودک شلخته،کودک ناآرام،فعالیت زیاد کودک،کودکان کم توجه و بیش فعال،درمان ریتالین،عوارض ریتالین،ریتالین از کدام دسته دارویی است،ریتالین چه عوارضی دارد،درمان جایگزین ریتالین،بهترین درمان بیش فعالی،بهترین درمان کمبود توجه،کم عارضه ترین درمان کمبود تمرکز کودکان،جدیدترین درمان کودکان کمبود تمرکز و بیش فعالی،جدیدترین درمان اختلالات یادگیری کودکان،افزایش هوش کودک،کودک باهوش،چگونه هوش کودک را بالا ببریم؟ روش درمان نوروفیدبک در بیش فعالی، کسب آرامش در کودکان،افزایش نمرات کودک

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بیش فعالی/کمبود توجه :

علت بی توجهی کودکان چیست؟ و برای بهبود توجه آنها چه باید کرد؟
نکته ای که اکثر این والدین را به شدت مضطرب ساخته، این است که فکر می کنند کودکشان دچار اختلال ”بیش فعالی توأم با نقص توجه“ یا ADHD باشد، یا حداقل این نقص توجه را به صورت اختلالی جدی می پندارند، متأسفانه گاهی برخی منابع اطلاع رسانی غلط، سرمنشأ بروز چنین نگرانی هائی در والدین هستند.
علت بی توجهی کودکان چیست؟ و برای بهبود توجه آنها چه باید کرد؟

معمولاً در مراجعه ها شاهد مواردی هستیم که مادران از بی توجهی و کم توجهی فرزندشان نگران هستند. شکایت ها حاکی از آن است که کودک عموماً از فعالیتی به فعالیت دیگر روی می آورد و به اصطلاح دائماً از این شاخه به آن شاخه می پرد و واقعاً نمی تواند برای طول مدت زمان معینی روی یک فعالیت متمرکز گردد. گاهی اوقات شکایت والدین این است که کوچک ترین صدا و محرک خارجی حواس فرزندانشان را از فعالیت و احیاناً تکلیفی که انجام می دهد، پرت می کند. نکته ای که اکثر این والدین را به شدت مضطرب ساخته، این است که فکر می کنند کودکشان دچار اختلال ”بیش فعالی توأم با نقص توجه“ یا ADHD باشد، یا حداقل این نقص توجه را به صورت اختلالی جدی می پندارند، متأسفانه گاهی برخی منابع اطلاع رسانی غلط، سرمنشأ بروز چنین نگرانی هائی در والدین هستند. در حالیکه باید توجه داشت ملاک های متعددی برای تشخیص چنین اختلال بی توجهی را به عنوان یک اختلال رشدی در کودک مشخص می سازد، مشکلاتی از قرار زیر است:

▪ واکنش بیش از حد به درون دادهای حسی

بدین معنی که کودک نسبت به محرک هائی که از حواس مختلف دریافت می کند (بینائی، شنوائی، لامسه و ...) بیش از حد لزوم واکنش نشان می دهد. یک کودک ممکن است نسبت به محرک های دیداری بیش از حد واکنش نشان دهد؛ مثلاً ورود نور خورشید به اتاق یا رنگ شبرنگ پوستر روی دیوار یا چراغ تابلوی مغازه ها که از پنجره پیداست، حواس او را پرت کند. کودک دیگر ی نسبت به بو حساس است. اما بیش از همه محرک های شنیداری و صدا مشکل ساز هستند. برخی کودکان نسبت به صداها واکنش بیش از حد نشان می دهند. گاهی حتی صدای جوشیدن آب در سماور آشپزخانه می تواند حواس کودک را پرت کند.

▪ واکنش کمتر از حد لازم به درون داده های حسی

گاهی اوقات، علت کم توجهی کودک این است که به محرک های حسی اطراف (صداها، تصاویر دیداری و ...) کمتر از حد لازم واکنش نشان می دهد؛ مثلاً نسبت به صدا یا محرک های لمسی واکنش نشان نمی دهند، مگر اینکه به حد کافی بلند یا قوی باشند.

▪ مشکلات پردازش محرک های شنیداری

کودک ممکن است در دریافت اصوات مشکلی نداشته باشد، ولی در پردازش کردن صداهائی که می شنود و در به خاطر سپردن آنها مشکل داشته باشد. مثلاً اگر همزمان سه دستور به او بدهید: ”استکانت رو بذار توی ظرفشوئی، کفشت را بپوش و باباتو صدا کن که بری مدرسه“، ممکن است که چنین کودکی، در عین حال که سه دستور را کاملاً شنیده است، فقط دو مورد اول را پردازش کرده، به خاطر بسپارد. در نتیجه فقط دو مورد اول را انجام می دهد و چنین به نظر برسد که او به مورد آخر توجه نکرده است.

▪ مشکلات پردازش محرک های دیداری فضائی

کودکی که با چنین مشکلی مواجه است، ممکن است نیازی به استفاده از عینک نداشته باشد، چون چشمهایش کاملاً و بدون هیچ مشکلی می بینند، مشکل آنجاست که کودک نمی تواند آنچه را می بیند پردازش و سازماندهی کند. در چنین صورتی مثلاً اگر شما وسیله ای را در اتاق کودک پنهان کنید ممکن است به جای اینکه کودک معقولانه در جاهای مختلف اتاق آن را جستجو کند، تنها به گوشه ای از اتاق خیره شود یا فقط قسمتی از اتاق را بگردد و عنوان کند هرجا را که ممکن بود دنبالش گشتم. کودکانی که به چنین مشکلاتی مبتلا هستند ممکن است گاهی به برخی از محرک ها بیش از حد توجه نشان دهند و گاهی به برخی دیگر کمتر از میزان لازم توجه نمایند. گاهی اوقات مشکل در اینجاست که کودک نمی تواند بین آنچه می بیند و آنچه می شنود، ارتباط لازم را برقرار سازد.

▪ مشکلات برنامه ریزی حرکتی

برخی کودکان بی توجه و کم توجه، در برنامه ریزی و انجام فعالیت های پیچیده و متوالی دچار اشکال هستند. مثلاً فعالیتی نظیر لباس پوشیدن را درنظر بگیرید: ممکن است این فعالیت از ۱۰ فعالیت کوچکتر دیگر تشکیل شده باشد: در آوردن لباس قبلی، کشیدن کشو یا باز کردن کمد، انتخاب لباس مناسب، تا کردن و جا دادن لباس قبلی، پوشیدن لباس، مرتب کردن و به حالت اولیه درآوردن کمد و کشو، بستن دکمه ها، زیپ لباس و مرتب شدن در مقابل آینه و ... کودکی که در انجام توالی ها دچار اشکال است، ممکن است فقط دو یا سه مرحله را انجام دهد و به ناگاه دچار حواس پرتی شود و دائماً لازم باشد موارد و توالی های بعد را به او تذکر داده و یادآوری کرد: ”لباساتو سر جاش گذاشتی؟“، ”دکمه هاتو بستی؟“... در واقع مشکل چنین کودکی حواس پرتی نیست بلکه او توالی و برنامه ریزی حرکتی برای زنجیره بندی را از دست داده است. یا مثلاً برای آماده شدن، بلوز و شلوارش را پوشیده ولی زنجیره توالی بعد یعنی پوشیدن جوراب و کفش را گم کرده است.

▪ علل بی توجهی و کم توجهی چیست؟

”ذهن“ عملکردهای بسیار متنوعی را عهده دار است. تقریباً همگی این عملکردها وابسته به ”توجه“ هستند. کودکانی که دچار مشکل کم توجهی هستند، غالباً در خود فرو رفته اند یا بسیار درگیر تخیلات خود هستند، گویی در دنیای دیگری سیر می کنند، یا به قول والدین در دنیای خود هستند. دسته دیگری از کودکان کم توجه شدت فعالیت های بیش از حد از خود بروز می دهند و یا حتی ممکن است شدیداً پرخاشگری نشان دهند. جالب اینجاست که بسیار یاز این کودکان بیش از حد فعال، نسبت به برخی فعالیتهای دیگر (که عموماً مستلزم شنیدن یا لمس کردن هستند)، عملکردی کمتر از حد طبیعی دارند. محرک های لمسی و یا حتی درد، از جمله محرکهائی هستند که در چنین کودکانی کمتر مورد پردازش قرار می گیرند و در نتیجه کمتر بدان ها واکنش نشان می دهند. ذکر این نکته ضروری است که گاهی، ترس ها و نگرانی ها باعث می شوند که کودک بسیار فعال و کم توجه شود. برخی کودکان ممکن است چنین واکنش هائی را به علت حساسیت به برخی داروها، موادغذائی و شیمیائی بروز دهند. برخی کودکان، وقتی در محیط های شلوغ، پر ازدحام یا پر از سر و صدا قرار می گیرند، واکنش های شدید، فعالیت گسترده و بی توجهی نشان می دهند. گروهی دیگر زمانی که در موقعیت ترسناک یا تهدیدکننده واقع می شوند، پر جنب و جوش و بی توجه می گردند.

الف) پیدا کردن و مشخص ساختن سر منشأ مشکل

بهترین رویکرد در مواجهه با مشکل بی توجهی و کم توجهی (و سایر مشکلات رشدی)، این است که دقیقاً بررسی کنیم که کدامیک از عملکردهای کودک دچار اختلال شده است. آیا مشکل از برنامه ریزی حرکتی و پی گیری و دنبال کردن عملکردهای متوالی است؟ آیا او درست متوجه صحبت ها و چیزهائی که از او خواسته ایم شده است؟ آیا مشکل دریافت حواس (بینائی، شنیداری و...) دارد؟ آیا نسبت به محرک ها بیش واکنشی نشان می دهد یا کم واکنشی؟ تنها در صورت پاسخگوئی به سئوالات است که می توانیم منشأ اصلی مشکلات توجهی کودک را شناسائی کرده و در رفع عملکرد مشکل دار کودک به وی کمک نمائیم.

ب) اتخاذ یک رویکرد گروهی

والدین و معلمان اعضاء اصلی و کلیدی هر گروه درمانی هستند. آنها کودک را بیش از هر فرد دیگری می شناسند و بهتر از هر کسی می دانند که کودک چه عملکردهای ظریفی را می تواند انجام دهد و حتی قادر به انجام کدامیک از عملکردهای کوچک و جزئی نیست. دیدگاه معلمان و والدین می تواند تکمیل کننده اطلاعاتی باشد که متخصصان برای پی بردن به مشکل کودک و حل آن نیاز دارند. عملکرد کودک در منزل، مدرسه در تماس و تعامل با دوستان، همکلاسی ها و خواهر و برادران، تحت مشاهده و نظارت این افراد است. بعلاوه، مراجعه به یک درمانگر متخصص برای دریافت شدت و گستردگی اختلال کمک کننده است. روانپزشکان کودک و روانشناسان بالینی فرایندهای پردازشی کودک، پویائی ها و تعاملات خانوادگی و سایر مسائل نظیر وجود اضطراب، نگرانی ها، حالات عاطفی و ... را مورد ارزیابی قرار می دهند و بر اساس این ارزیابی ها توصیه های درمانی لازم را ارایه می نمایند. بنابراین اختیار کردن چنین رویکرد گروهی فهم و درک ما را از مشکل اصلی و سر منشأ ـ که در قسمت الف ذکر شد ـ به بهترین شکلی سازماندهی می کند. بنابراین، یک بار دیگر به این نکته تأکید می کنیم که فقط متخصصان ذی صلاح، آنهم با کمک گرفتن از اطلاعاتی که از والدین، معلمان و سایر منابع اطلاعاتی دریافت می شود، تعیین می کنند آیا کودک مبتلا به اختلالات نقص توجه (ADD) یا بیش فعالی توأم با نقص توجه (ADHD) هست یا خیر.

ج)تقویت کردن نقاط قوت کودک

بهتر است به جای اینکه ذهن خود را درگیر پاسخگوئی به این سئوال کنید که آیا فرزندم دچار اختلال نقص توجه یا بیش فعالی هست یا نیست، و آیا نیاز به خوردن دارو دارد یا ندارد؟، بهتر است تلاش کنید تا توانمندی های او را شناسائی کرده و آنها را تقویت نمائید. خوردن دارو، ممکن است برای برخی کودکان مؤثر باشد؛ در حالی که برای عده دیگر هیچ کمکی نکند. به علاوه چنین درمان هائی معمولاً در کوتاه مدت و تنها در هنگام استفاده از دارو مؤثر خواهند بود. اما کافیست یکبار امتحان کنید! به محض اینکه توانمندی های کودک را تقویت کرده و از آنها استفاده نمودید، متوجه پیشرفت او خواهید شد. کودکی را در نظر بگیرید که در برنامه ریزی حرکتی و انجام عملکردهای متوالی دچار اشکال است. او معمولاً فراموش می کند که هنگام آماده شدن برای رفتن به مدرسه چه کارهائی باید انجام دهد یا اینکه وقتی شروع کرد به آماده شدن، عملکرد بعدی که باید انجام دهد چیست. در چنین مواردی تمرین کردن تجسمی می تواند بسیار مفید و مؤثر واقع شود؛ در حالی که اگر همان موقع آماده شدن، دائماً او را تحت فشار قرار دهید یا موارد بعدی و کارهائی را که باید انجام دهد را مرتباً به او گوشزد نمائید، خواهید دید که فردا هم موقع آماده شدن برای خروج از منزل همان نقص در عملکرد را تکرار می کند. به منظور تمرین انجام عملکرهای متوالی و پیچیده باید زمان مناسبی انتخاب شود. مثلاً بعد از اینکه کودک مدتی بازی کرده و در وضعیت ناایمنی و اجبار و تهدید وجود قرار ندارد راجع به همه رویدادهائی که فردا قرار است رخ دهد با او صحبت کنید: راجع به اتفاقاتی که به صورت متوالی از صبح تا شب ممکن است رخ دهد، چه مطلوب و چه نامطلوب، این کار باعث می شود که کل این رویدادها به صورت متوالی از جلوی چشم کودک رد شود؛ درست همانند یک فیلم تلویزیونی، و کودک تصویرسازی ذهنی از رویدادهای متوالی و پشت سر هم را تمرین می کند. این مسأله به کودک کمک می کند تا بتواند رویدادهای بعدی زنجیره متوالی رفتارها را پیش بینی نماید، بنابراین بهتر قادر خواهد شد تا برای حرکات و عملکردهای بعدی برنامه ریزی کند. گاهی ممکن است، تمایل زیادی به بیرون رفتن از منزل را داشته باشد.

در چنین مواردی می توانید از همین ”تمایل به بیرون رفتن“ به عنوان یک تقویت کننده استفاده کنید؛ بدین معنی که زنجیره ای از عملکردهای متوالی را شرط بیرون رفتن او قرار دهید، اگر کودک می خواهد از منزل خارج شود، بایستی زنجیره ای از فعالیت ها را انجام دهد(مثلاً لباس خود را عوض کند) و در صورتی که موفق به انجام آن شد، می تواند به تقویت کننده (خروج از منزل) دست یابد. گاهی لازم است که شما خود را با مشکل فرزندتان سازگار کنید. گاهی شیوه تعاملات خود را با کودک تغییر دهید تا او بتواند به تدریج بر مشکلاتش فائق آید. مثلاً اگر مشکل کودک در پردازش درون داده های صوتی و شنیداری است، شمرده تر صحبت کنید تا او بتواند بر کلمات شما تمرکز کند. و از آنجا که بسیاری از افرادی که در پردازش شنیداری دچار اشکال هستند، توانائی های دیداری قوی دارند، سعی کنید از طریق دیداری کلامی با آنها ارتباط برقرار کنید. مثلاً اگر منظورتان این است که کودک برای خودش شیر بریزد، استکانی در دست بگیرید و با اشاره به پاکت شیری که روی میز قرار دارد به او بگوئید ”شیر بریز، بخور“ مطمئن باشید، هنگامی که از کلمات، همراه با اشاره ها و تصاویر استفاده می کنید، نتیجه بهتری کسب خواهید کرد. به جای اینکه بیشتر وقت و انرژی خود را در جهت اصلاح ضعف ها و مشکلات کودک صرف کنید و دائماً به او تذکر دهید، سعی کنید حداقل ۵۰ درصد از زمان خود را در جهت تقویت و استفاده کرده، مهارت هایش را ارتقا بخشید.

 

 

مقالات

, designed by l.aghaei