اخبار:   

خانه

آمار بازدیدکنندگان سایت

درمان نوروفیدبک برای اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه: مقایسه با متیل فنیدیت مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط Administrator   
یکشنبه, 31 اردیبهشت 1391 ساعت 16:21

 

جدیدترین و مطمئن ترین روش درمان


اختلال بیش فعالی کم توجهی کودکان و بزرگسالان

 

درمانهای بیش فعالی

 


در مغز تمام ما انسان ها، هزاران فرایند و فعالیت خودکار و غیر ارادی در حال اتفاق افتادن است. فرایندهای ناهشیار  بی شماری که  کاملا از حوزه ی آگاهی و اختیار ما به دورهستند.

هر لحظه در مغز هریک از ما، امواج مغزی خاص و فرایندهای فیزیولوژیک بی شماری در جریان است بدون آنکه ما آگاهی وشناختی  نسبت به نحوه ی عملکرد آن ها داشته باشیم. فرایندهای فیزیولوژیک نهفته در مغز ما و امواج مغزی موجود در آن دائما و بدون دخالت آگاهانه ی ما بر روی رفتار، افکار، عملکرد و وضعیت سلامت جسمی و روانی ما تاثیر گذارند.

هیچ یک از ما انسان ها در شرایط طبیعی و نرمال نمی توانیم در مورد نحوه ی عملکرد هر یک از این واکنش های فیزیولوژیک غیرارادی و امواج مغزی موجود در مغزمان اطلاعات دقیق و روشنی داشته باشیم. به خودتان نگاه کنید! آیا می دانید در حال حاضر امواج مغزی شما در چه وضعیتی قرار دارند؟

طبیعتا در شرایط طبیعی و بدون استفاده از ابزارهای خاص نمی توانید نسبت به هیچ کدام از واکنش های فیزیولوژیک بدن خود آگاهی دقیقی داشته باشید.

علاوه براین وجود هرگونه ناهنجاری و اشکال در روند طبیعی عملکرد امواج مغزی و  فرایندهای زیست شناختی در بدن انسان، می تواند منجر به بروز علائم بیمارگونه شود. به عبارت دیگر به هم خوردن روند طبیعی عملکرد امواج مغزی و  واکنش های زیست شناختی می تواند به عنوان علامت و نشانه ای از وجود یک وضعیت بیمارگونه ی جسمانی یا روانی مورد توجه قرار بگیرد.

نوروفیدبک، برای مغز انسان مانند یک آینه عمل می کند. ما هر روز با نگاه کردن به آینه متوجه نقائص و اشکالات موجود در ظاهر خودمان می شویم.

در واقع آینه ما را نسبت به وضعیت ظاهری مان و عیب و نقص های احتمالی موجود در آن آگاه می کند. این آگاهی و شناخت به ما کمک می کند تا در جهت رفع نقص های موجود در وضعیت ظاهری خود اقدام کنیم. نوروفیدبک دقیقا برای امواغ مغزی و عملکردهای فیزیولوژیک مغز ما به عنوان یک آینه ی پیشرفته عمل می کند. نوروفیدبک با استفاده از ابزارهای الکترونیک پیشرفته و کامپیوتر به ما کمک می کند تا از آن چه در مغز ما در حال رخ دادن است آگاه شویم.

نوروفیدبک، واکنش های فیزیولوژیک  نهفته درمغز انسان و امواج مغزی که هر لحظه بر وضعیت رفتاری و عملکردی ما اثر گذارند را ثبت می کند و بعد آن چه که در همان لحظه در مغز انسان در حال اتفاق افتادن است را کاملا دقیق، روشن و واضح روی صفحه ی نمایشگر به تصویر می کشد.

نوروفیدبک به انسان کم می کند تا از وضعیت امواج مغزی خود، از نحوه ی عملکرد واکنش های زیست شناختی غیرارادی مغز خود در لحظه، آگاهی و شناخت دقیق و فوری کسب کند. این افزایش آگاهی و شناخت به فرد کمک می کند تا بتواند در جهت رفع اشکالات و ناهنجاری های موجود در امواج مغزی خود اقدام کند. افزایش آگاهی نسبت به وضعیت امواج مغزی باعث می شود فرد بتواند کنترل بیشتری بر این امواج  داشته باشد.

نورووفیدبک روشی است برای اینکه یاد بگیریم چگونه امواج مغزی و فعالیت هایی که در مغز ما به طور طبیعی و خودکار انجام می شود را کنترل کنیم. در حقیقت با نوروفیدبک می آموزیم به طور ارادی امواج مغزی خود را با استفاده از بازخوردی که از دستگاه  دریافت می کنیم تغییر بدهیم. نوروفیدبک ابزاری است برای کنترل، تغییر و اصلاح امواج مغزی در جهت رسیدن به کاهش علائم بیماری و افزایش سطح سلامت جسمانی و روانی.

 

امروزه نوروفیدبک به عنوان یکی از مؤثرترین روشهای درمانی و جایگزین دارو های شیمیایی در کودکان دچار بیش فعالی یا همان ADHD شناخته شده است. هدف از درمان بوسیله این روش این است که به کودک بیاموزیم چطور می تواند رفتارهای مغزش را تغییر دهدو در نهایت عملکردهای مربوط به بیش فعالی را از بین ببرد.


این به این معنی است که کودک شما می تواند به مغز خود بیاموزد که بیش فعال نباشد!

بیوفیدبک مانند آینه ای است که عملکرد مغزمان را که به طور عادی ما از آن آگاه نیستیم ، به نمایش در می آورد و به ما می آموزد تا اطلاعاتی راجع به وضعیت بیولوژیک مغز خود بدست بیاوریم و از این اطلاعات جهت کنترل ارادی فعالیت های مغزمان استفاده کنیم.

نوروفیدبک نوعی بیوفیدبک است که می تواند جهت آموزش کودکان دچارADHD جهت تغییر رفتارشان استفاده شود. به این صورت که دستگاه اطلاعات الکتریکی مغز کودک و امواج مغزی او را ثبت می کند و  با ثبت امواج و تقویت امواج مثبت و مفید، نوروفیدبک انجام می شود و کودک می آمزد که چطور می تواند بیشتر توجه و تمرکز داشته باشد.

حال این امواج مغزی که در نوروفیدبک روی آنها کار می شود، چه هستند و چگونه کار می کنند؟

هر فرد نرمال 4 دسته موج مغزی دارد که عبارتند از:

 

موج آلفا در زمان آرامش و relaxation فعالیت بسزایی دارد.

موج بتا سریع ترین موج مغزی است و در مواقع توجه و تمرکز فعالیت زیادی دارد. موجی به نام SMR نیز وجود دارد که زیرمجموعه ای از موج بتا است و زمانی که فرد برای انجام یک فعالیت کاملاً فوکوس کرده فعال است.

موج تتا در زمانی که فرد در حال به خواب رفتن است و یا افکار پوچ و بی هدفی دارد فعال است .

موج دلتا کندترین موج مغز است و در هنگام خواب عمیق فعال ترین موج است.

وقتی یک کودک نرمال تلاش می کند مطلبی بخواند یا روی موضوعی تمرکز کند، امواج بتا در مغزش افزایش می یابد، اما در کودکان بیش فعال، این اتفاق نمی افتد و به جای افزایش موج بتا، موج تتا در مغزشان افزایش می یابد (موج افکار پوچ) ، و این به این معنی است که این کودکان نمی توانند به اندازه کودکان دیگر تمرکز کنند.


آیا نوروفیدبک به راستی روش مؤثری است؟

وقتی کودک بیش فعال نیاز به توجه دارد، به جای افزایش موج بتا در مغزش، موج تتای او بالا می رود و در دستگاه EEG بالا بودن موج تتا نسبت به بتای او ثبت می شود. در جلسات نوروفیدبک درمانی، به کودک می آموزیم که چگونه موج بتای خود را بالا بیاورد. معمولاً بعد از 30 جلسه درمان، کودک کاملاً می آموزد که چطور امواج مغز خود را کنترل کند . علاوه بر بهبود توجه و تمرکز در کودکان، علائم دیگر بیش فعالی نیز در کودک کمرنگ می شوند. این بهبودی، قابل مقایسه با زمانی است که کودک در حال مصرف روزانه  4 قرص ریتالین است.

در کودک تحت درمان با دارو، با پایان نیمه عمر دارو در بدن، علائم برمی گردد اما زمانی که کودک می آموزد که چطور امواج مغز خود را کنترل کند، علائم خاموش می شوند و این بهبودی دائمی است ، و بدان معنی است که وقتی جلسات درمانی کامل شد، کودک شما فردی نرمال خواهد بود و این نکته وجه تفاوت نوروفیدبک با سایر روش های درمانی است.


آیا این روش علمی است؟ روش نوروفیدبک از حدود 4 سال پیش توسط اداره غذا و داروی آمریکا ( معتبرترین سازمان جهانی پزشکی) جهت درمان بیش فعالی ،کم توجهی مورد تایید قرار گرفته است.

مقاله نوروفیدبک  در درمان کودکان بیش فعال و مقایسه آن با درمان دارویی (ریتالین) :

http://www.sid.ir/fa/VEWSSID/J_pdf/5791387V1107.pdf


آیا نوروفیدبک محدودیت و عوارضی نیز دارد؟

در مورد عوارض احتمالی جانبی این روش در 30 سال گذشته مطالعات بسیاری انجام شده و خوشبختانه هیچگونه عارضه جانبی برای این روش درمانی ذکر نشده است، این در حالی است که درمورد داروهای شیمیایی مثل ریتالین لیست بلند بالایی از عوارض گزارش شده است(برای مشاهده عوارض ریتالین اینجا کلیک کنید)


آیا در آمریکا و سایر کشورهای پیشرفته از نوروفیدبک در درمان کودکان بیش فعال کم توجه استفاده می شود؟

در آمریکا  بیش از 1000 مرکز نوروفیدبک وجود دارد که این رقم در 5 سال گذشته از کمتر از 100 مرکز به این تعداد رسیده که این موضوع خود حاکی از میزان اهمیت و محبوبیت این روش درمانی در کشورهای پیشرفته می باشد .


متاسفانه تنها مشکل این روش این است که نوروفیدبک و بیوفیدبک به دلیل هزینه نسبتا زیاد نسبت به دارو درمانی حتی در کشورهای پیشرفته ، فقط توسط قشر مرفه جامعه استفاده می شود، و عملا بخش زیادی از جامعه به دلیل مشکلات مالی از این درمان محرومند و خانواده ها مجبورندسالها مصرف  داروهای شیمیایی را برای کودکان بیش فعال خود تحمل کنند! و با وجود اگاهی از عوارض این داروها چاره ای جز پذیرش نداشته باشند!

لذا ما در مرکز نوروفیدبک آلومینا سعی کردیم با کم کردن هزینه نوروفیدبک (تا 10 برابر کمتر از هزینه متعارف در دنیا و چندین برابر کمتر از هزینه متعارف در ایران) ،امکان استفاده از آن را برای کلیه اقشار فراهم نمائیم.

نکته ای که باید به آن توجه شود این است که برای ادامه جلسات نوروفیدبک، کودک باید انگیزه داشته باشد و اگر کودک در سن مناسبی نباشد، خسته می شود و انگیزه ادامه درمان را نخواهد داشت. اگر سن کودک خیلی پایین باشد، نمی تواند همکاری مناسبی داشته باشد و در سنین بالا نیز  مغز دیگر توانایی یادگیری و تغییر را تا حدودی از دست می دهد لذا بهترین سن توصیه شده برای این درمان حداقل سن 4 سال و حداکثر سن 45 سال می باشد.


در مرکز نوروفیدبک آلومینا خدمات درمانی بوسیله روش نوروفیدبک  در کودکان بیش فعال انجام می شود و شما می توانید با پر کردن فرم تشکیل پرونده و سپس انجام جلسات درمانی، از این درمان جهت بهبود بیش فعالی کودکتان بهره ببرید.

 

 

مرکز خدمات نوروفیدبک آلومینا


با سابقه 3 سال درمان نوروفیدبک و بیوفیدبک و درمان صدها کودک بیش فعال /کم توجه با روش نوروفیدبک توسط تیم درمانگر متشکل از متخصص مغز و اعصاب و اعصاب و روان، جندین پزشک متخصص در زمینه نوروفیدبک و چندین روانشناس مجرب در خدمت شما مراجعین محترم می باشد.


آدرس: تهران خیابان دکتر شریعتی. بالاتر از  تقاطع ظفر، مرکز نوروفیدبک آلومینا ( پذیرش با وقت قبلی)


شماره تماس :

02122852784

 

ساعات پاسخگویی : همه روزه از ساعت 9 صبح تا  9 شب

 

 

 

 

 

 

 

مروری بر مقالات

درمان نوروفیدبک برای اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه: مقایسه با متیل فنیدیت


هدف­های پزشکی حاکی از این است که نوروفیدبک ممکن است در درمان اختلال بیش فعالی/ کم توجهی مفید باشد(ADHD).تأثیر برنامه­ی سفالوگرافی الکترونی را که فراهم کننده­ی تقویت در مورد تولید ریتم حسی حرکتی کورتیکال (12-15Hz )و فعالیت بتا 1 است (15-18 Hz) با محرک دارویی مقایسه کردیم. شرکت کننده­ها 34 کودک در حدود سنی 8-12 سال بودند، 22 نفر از آن­ها در گروه نوروفیدبک و 12 نفر در گروه متیل­فنیدیت با رضایت والدین گماشته شدند. هر دو گروه نوروفیدبک و متیل فنیدیت با پیشرفت درهمه خرده مقیاس­های آزمون متغیرهای توجه و سرعت و دقت اندازه­­گیری در آزمون پایداری توجه 2d همبسته بودند. بنابراین رفتارهای مرتبط با اختلال به صورت کاهش معنی­دار در هر دو گروه و در مورد درجه­ی مقیاس رفتار IOWA-Conner توسط مربی و معلم سنجیده شدند. این یافته­ها حاکی از آن است که نوروفیدبک در بهبود برخی از ملازمات(همایند) های رفتاری ADHD در کودکانی که والدین آن ها مایل به درمان متیل فنیدیت بودن مفید و مؤثر است.

کلمات کلیدی: اختلال بیش فعالی / کمبود توجه(ADHD)؛ نوروفیدبک؛ الکتروانسفالوگرام؛ متیل فنیدیت؛ کودکان.

مقدمه


اختلال بیش فعالی/ کمبود توجه (ADHD) اختلال رفتاری است که با بی­توجهی، تکانشی، و بیش­فعالی مشخص می­شود 3-5% کودکان مدرسه­ای را تحت تأثیر قرار ­می­دهد(شرکت تعاونی MTA، 1999). نظریه­های سبب­شناسی اخیر پیدایش ADHD را نابهنجاری در دوپامینرژیک و احتمالا شبکه­ی نوروآدرژنیک قشری_زیر قشری مربوط به عملکردهای اجرایی و قاعده­ی پاسخ های رفتاری می­دانند. مطالعات بالقوه­ی مربوط به حوادث ثابت کرده­اند که کودکان مبتلا به ADHD که با گروه کنترل مقایسه شدند دامنه­ها و تأخیر­های طولانی مشابهی در مورد مؤلفه­های متنوع که شامل N1 و N2، امواج منفی نامتناسب، پتانسیل آماده و P3b دارند و به کمبود اطلاعات و توجه اشاره می­کنند(Jonkman et al; 1997b; Kemner et al; 1996; Klorman, 1991; Loiselle, Stamm, Maitinsky, &Whipple, 1980; Novak,Solato, &Abikoff, 1995; Satterfield, Schell, &Nicholas, 1994; Schlottke, 1988; Stamm et al., 1982; Steger, Imhof, Steinhausen, & Brandeis, 2000)

بررسی­  فعالیت­های  طیفی در الکتروانسفالوگرام یک فراوانی نا­بهنجاری از فرکانس­های آرام مثل تتا(4–7 Hz), به خصوص در نواحی فرونتال گزارش کردند، و توان شبکه­های سریع مثل آلفا و بتا را کاهش دادند(and 8–1212–22 Hz; Chabot, Merkin, Wood, Davenport, &

Serfontein,1996;Clarke,Barry,McCarthy,&Selikowitz,1998;Lazzaroetal.,1999;Mann,

Lubar, Zimmerman, Miller, & Muenchen, 1992; Monastra et al., 1999).

همسان با این یافته­ها، هم تصویربرداری حجمی و هم کاربردی ،عدم کارکرد سیستم استریاتال پیشانی را در ADHD گزارش کرده­اند (Castellanosetal.,1996;Gustafsson,Thernlund,Ryding,

Rosen, & Cederblad, 2000; Rubia et al., 1999; Swanson, Castellanos, Murias, LaHoste, &

Kennedy, 1998)که ممکن است علت کمبودهای کنترل حرکتی ، برانگیختگی، بازداری رفتاری و توجه به شمار رود(HALE, HARIRI & MC CRACKEN,2000; P;iszka, Liotti, &Kennedy,1998). یافته­هایEEJ  و مورفومتریک مغزی، ژنتیک شیمیایی و مولکولی حاکی از آنند که ADHD مربوط به رشد اولیه­ی نابهنجار رشد مغزی است.(NOPOULOS ET AL, 2000,….).

آموزش نوروفیدبک به منظور افزایش قدرت ریتم حسی حرکتی(SMR, 12-15 Hz) صورت می­گیرد. و فعالیت پایین بتا (15-18 Hz) در بهبود ADHD گزارش شده است(j.f.lubar&lubar…………..).

پیشرفتی در عملکردهای ذهنی و رفتارهای دقیق در نتیجه­ی پیشرفت دقیق مربوط به آموزش EEG نوروفیدبک تفسیر می­شود. هدف این مطالعه مقایسه­ی کارآمدی SMR/نوروفیدبک پایین بتا با دارودرمانی استاندارد در مورد کودکان مبتلابه ADHD است. ثابت شده است که محرک­هایی مثل متیل فنیدیت ، رفتارهای نابهنجار ADHD را در گروه زیادی از مطالعات کنترل شده در نمونه­های بزرگ و درطول یک دوره ی زمانی  بهبود بخشیدند.(mcbride,1988;the mta) .علاوه بر این ، متیل فنیدیت در بیشتر کمبودهای مربوط بهADHD که در  همبسته های EEG عملکرد شناختی نشان داده شد مؤثر است(junkman et al 1997a) . بررسی حال حاضر، عملکرد شرکت کننده در آزمون­های عملکردهای توجهی، نشانه­های رفتاری ADHD که توسط والدین و معلمان سنجیده می­شود و ارزیابی هوش در دو گروه بچه های مبتلا به ADHD هم قبل از دوره­ی سه ماهه ی درمان و هم بعد از درمان با نوروفیدبک یا متیل فنیدیت ارزیابی می­کند.

 

روش ها:

شرکت کننده ها:

شرکت­کننده­ها 34 کودک بودند که از ورودی های جدید بیماران سرپایی مبتلا به امراض کودکان بین 1997 و 1999 انتخاب شدند. همه­ی کودکان به خانواده­های روستایی شرق آلمانی که از نظر اجتماعی- اقتصادی مشابه بودند، تعلق داشتند.

ملاک پذیرش عبارت بودند از: 1) تشخیص اولیه­ی ADHD بر اساس مصاحبه­های نیمه ساختاریافته با والدین و کودکان با استفاده از ملاک DSM-IV  برای فعالیت­های ساده و اختلال توجه مربوط به بی­توجهی ، تکانشی- بیش­فعالی،و مجموع زیر مجموعه­ها(american psychiatric association,1994)

ب) بهره­ی هوشی وکسلر بیشتراز هشتاد و پ) حداقل یک نمره­ی زیر استاندارد(کمتر از 85) در آزمون متغیر­های توجه (7TOVA;Greenberg.198 ) . تشخیص به طور مستقل توسط دو پزشک با تجربه صورت گرفت: نورولوژیست کودک یا مرض کودک و یک روانشناس متخصص در روانشناسی پزشکی کودک و نوجوان. هیچ کدام از بیماران هیچ نوع درمان (دارو یا سایر درمان ها) برای دوره­ی ADHD برای پذیرش در مطالعه دریافت نکردند.  تعیین گروه­های درمان بر اساس انتخاب آگاهانه ی والدین بود. حدود دو برابر والدینی که محرک نوروفیدبک را ترجیح دادند.بنابراین  22 شرکت کننده (1 زن، 21 مرد، M=9.8 سال، SD=1.3 سال) برای برنامه­ی آموزش نوروفیدبک تعیین شدند.آن­ها هیچ داروی روانگردان در سرتاسر درمان دریافت نکردند. گروه متیل فنیدیت از 12 کودک تشکیل شد(همه ی زن ها،M=9.6  سال،SD=1.2 سال) که سه بار 10 میلی­گرم متیل فنیدیت در روزهایی که مدرسه بودند فقط در طول درمان دریافت کردند. مقدار دز تجویزی بعد از تحقیقات اولیه تعیین شد. مقدار داروی تجویزی یک فرد در طول درمان مطابقت داده می­شود و بین 10 تا 60 میلی­گرم در روز تغییر می­کند.هر دو گروه در دوازده هفته درمان شدند. همه­ی شرکت­کننده­های گروه نوروفیدبک برنامه­ی درمان را کامل کردند در صورتی که یک شرکت­کننده از گروه متیل فنیدیت به خاطر تأثیرات جانبی مفرط  ( تیک حرکتی و کلامی) شکست خورد. کل 33 شرکت کننده­ها برای تحلیل کنار گذاشته شدند.

آموزش نوروفیدبک


آموزش نوروفیدبک EEG در طول 12 هفته با سه جلسه آموزش در عصر­های هر هفته اجرا وهدایت شد. آموزش در مورد همه­ی مراجعان توسط یک درمانگر انجام شد که از سیستم بیوفیدبک EEG  نوروسیبرنتیک استفاده می­کنند( طیف EEG ، Encino ،CA، USA ). این روش از پارادایمی پیروی می­کند که توسط J.F.Lubar و همکاران تبیین شد (1995). شرکت کننده­ها بر روی یک مبل راحتی در یک اتاق آرام نشانده شدند.EEG  از یک الکترود در موقعیت C3 و C4 (10-20 سیستم بین المللی، جاسپر،1958 )

که به لاله­های گوش وصل بود ثبت شد (الکترود منفی پستانی ، اندازه­ی نمونه­گیری  :  HZ 128 ) .EEG  در حال پیشرفت میانگذرشبکه­ای بود که در چهار ناحیه­ای که درادامه گفته می شود فیلتر می­شود: تتا(22 -30 Hz)، ریتم حسی حرکتی(SMR, 12 – 15Hz)، بتا 1 (Hz15 -18) و بتا 2 (Hz22 –30). C4 و SMR در مورد کودکان نوع تبعی تکانشی- بیش فعال استفاده شد و C3 و بتا1 در مورد کودکان افراد بی­توجه به کار رفت. کودکان ترکیبی نوع تبعی مثل تکانشی – بیش فعال در نیمه­ی اول جلسات و در طول نیمه­ی دیگر، افراد ­توجه درمان شدند. پشتیبان منطقی این تشخیص این بود که  SMR موجب بازداری از نیم دایره­ی تالامو کورتیکال می­شود و این که بیش فعالی ممکن است با بیش پاسخی نیم کره ی راست مرتبط باشد (Sterman, Wyrwicka, & Howe, 1969).

به عبارتی دیگر کمبود توجه (کاهش هشیاری) ممکن است منتج شده از فعالیت آرام تتا در نیمکره ی چپ و غیاب نسبی فعالیت بتا باشد. هدف از آموزش نوروفیدبک افزایش قدرت در SMR و شبکه ی بتا1 (شبکه ی پاداش) و همزمان کاهش قدرت در تتا و شبکه ی بتا2 (شبکه ی بازداری) بود.اطلاعات مربوط به قدرت در هر یک از این شبکه های متناوب توسط یک درمانگردر سرتاسر جلسه آگاهی داده شد و به صورت دیداری – شنیداری به مراجع از طریق یک کامپیوتر شخصی  فیدبک داده شد.

آموزش نوروفیدبک که شامل 30 -60 دقیقه فیدبک شنیداری و دیداری در هر جلسه است، برای مدت کوتاهی اگر شرکت کننده­ها نیاز داشته  باشند متوقف شد. در آغاز هر جلسه­ی آموزش، سطح آستانه­ی برای هر یک از شرکت کننده­ها از خط پایه­ی دو دقیقه فعالیت در چهار شبکه­ی متناوب تعیین شده بود. این سطوح بین 0.5 و 1 میکروولت زیر یا بالای میزان خط پایه برای شبکه­ی بازداری یا پاداش تغییر می­کند. ملاک پاداش طوری تعیین شد که آستانه­ی پاداش باید از 60% درصد پیش­آمدهای نمونه­گیری در یک دوره­ی 500 میلی  ثانیه­ای تجاوز کند و دامنه­ی طیفی باید پایین­تر از آستانه­ی بازداری در 30% پیش­آمد نمونه­گیری برای دریافت پاداش باشد. زمانی که شرکت­کننده­ها هدف­های تعریف شده را دریافت کردند( مثل بالا ماندن سطح آستانه­ی پاداش در 70% پیش­آمدها برای دو هدف متوالی)  آستانه­ی آن ها مشکل­تر شد. فیدبک دیداری توسط وسیله­های متنوع که دامنه­ی EEG در شبکه­ی پاداش و بازداری را به روشنایی، اندازه، و/ یا شتاب اشیاء در مونیتور کامپیوتر ترجمه می­کند ، فراهم شد. برای مثال بازی ماز پکمن، که یک آیکن (نشانه یا علامت) در ماز حرکت می­کند که نقطه­ها را می­خورد. قدرت در شبکه­ی پاداش (12 – 15Hz  یا15 – 18 ) سرعت و روشنایی آیکن را تعیین کرد: بالاترین قدرت ، آیکن پرسرعت و روشن تر. وقتی ملاک پاداش بدست آمد، نمرات توسط علامت دیداری- شنیداری مشخص شد( صدا درآوردن یا بالا بردن صدا). برعکس، وقتی قدرت در شبکه­ی بازداری(Hz 4 – 7 یا22 -30 ) از محدوده­اش تجاوز کرد آیکن متوقف و سیاه شد.وقتی ایکن به انتهای ماز رسید جدولی ظاهر شد که عملکرد را نشان می­دهد و وقفه­ی کوتاهی قبل از شروع ماز بعدی وجود داشت.

مواد آزمایش:

هر دو گروه هم قبل و بعد از دوازده هفته درمان بررسی شدند. آزمون زیر اجرا شد.

TOVA (گرینبرک،1987)  تکلیف عملکردی پیوستار دیداری کامپیوتری شده ، است. محرک آزمون یک مربعی است که شامل یک مستطیل  کوچک نزدیک به قله یا عمق لبه است.مربع با مستطیل کوچک در قله هدفی است که شرکت کننده­ها آموزش داده می­شوند که توسط فشار دادن ریزگزینه­ی دستی به آن پاسخ دهند. آن ها به مربعی که دارای مستطیل کوچک در عمق پاسخ نمی­دهند. محرک برای صد میلی ثانیه با دو ثانیه  فاصله­ی آغازی بین محرکی ارئه می شود. طول مدت آزمون 22.5 دقیقه است. هدف­ها در 22.5% موارد در طول نیمه­ی اول و 77.5% موارد در طول نیمه­ی دوم ارائه می­شود. نمره­ی استاندارد (M=100, SD=15) بر اساس هنجارهای سن های مفرد در مورد خرده مقیاس­های زیر محاسبه می­شود: تکانشی (بر اساس تعدادی خطا رایج مثل پاسخ به آیتم های غیر هدف )، بی­توجهی ( براساس تعدادی خطاهای حذفی ­های گم شده) ، زمان پاسخ( براساس میانگین تأخیر در پاسخ ) و اعتبار( براساس واریانس زمان های پاسخ). نمره­ی بالا به عملکرد باثبات بیشتر یا بهتر دارد. TOVA به کمبود توجه حساس است و و بین کودکان ADHD و گروه کنترل به خوبی تمییز قائل شده است (Forbes, 1998; Wada, Yamashita, Matsuishi, Ohtani, &

Kato, 2000).

آزمون پایداری توجه تکلیف کاغذ و خودکار است که لازم است که هدف ها به شرکت کننده­ها معرفی شود (کلمه ی d با دو نشانه ی آپوستروف که ممکن است هردو هم در بالا و هم در پایین یا یکی بالا و یکی پایین کلمه ی d قرار گیرد) و عامل­های مزاحم را حذف کند (d’s  با یک، سه، یا چهار نشانه یا p’s یا یک یا دو نشانه). محرک در چهارده ردیف که شامل 47 کلمه در هر ردیف است، مرتب می­شوند. هر ردیف برای بیست ثانیه بعد از اینکه آزمایشگر به شرکت­کننده گفت به ردیف بعدی حرکت کند، اسکن می­شود. درصد نمرات ردیف طبق هنجارهای سنی برای مقیاس های زیر سنجیده  می شود: سرعت( بر اساس تعداد پاسخ های درست)، دقت ( براساس تعداد خطا)، و کل ( بر اساس تفاوت در پاسخ های درست منهای خطاها) و اعتبار( براساس تفاوت  در پاسخ های درست بین ردیف های با تعداد پاسخ های درست بالا و پایین). نمره­ی بالا نشان دهنده­ی عملکرد باثبات بهتر است.

نسخه­ی آلمانی مقیاس سنجش رفتارIOWA  کانر (Atkins & Milich,

1987)

توسط معلم و هر دو والدین شرکت کننده­ها هم در آغاز و هم بعد از اتمام دوره­ی آموزش ،کامل می­شود. معلمان در مورد نوع درمانی که بچه­ها دریافت می­کنند آگاهی نداشتند، در صورتی که  برای والدینی که کور بودند امکان پذیر نبود. این مقیاس شامل ده آیتم 4 نکته­ای بود که به منظور تخمین بی­توجهی، بیش­فعالی و پرخاشگری در رفتار روزانه­ی کودکان طراحی شد. نمرات از صفر تا 30 منظم شدند، با  نمره­ی بالاتر که نشان دهنده­ی سطح بالای نشانگان مربوط به ADHD است.همچنین مؤلفان اعتبار بالایی برای مقیاس با 85% طبقه­بندی درست کودکان ADHD گزارش کردند (Conners,Sitarenios,Parker,&Epstein,1998)، یافته های متضادی در این زمینه وجود دارد (Ullmann, Sleator,&Sprague,1985).

علاوه بر تخمین­های مربوط به ADHD مقیاس تجدید نظر شده­ی هوش وکسلر برای کودکان تهیه شد(Hamburg-Wechsler Intelligenztest f¨ur Kinder, HAWIK; Tewes, 1983;

Wechsler, 1974). در زمان جمع­آوری داده­ها این نسخه،  نسخه­ی آلمانی تازه­ی سنجش هوش عمومی بود.کسر هوش (M=100, SD=15) بر اساس هنجارهای سنی هم برای آزمایش کامل وهم برای عملکرد و خرده مقیاس­های کلامی محاسبه می­شود.

تحلیل آماری:

درمان (پیش درمان در مقابل پس درمان) و گروه ( نوروفیدبک در مقابل متیل فنیدیت) به ترتیب همراه و بین عامل­های شرکت کننده به صورت  تحلیلی های سنجشی واریانس جداگانه (ANOVA) برای هریک از متغیر های وابسته ثبت می شوند. ماهیت تأثیرات اصلی یا تعاملات با آزمون پست هاک t تک نمونه­ای کشف شد ،که تصحیح سطح آلفا بن فرونی برای آزمون­های چندگانه استفاده شد. اندازه­ی اثربه صورت d کوهن (cohen,1988) محاسبه شدکه به صورت تقسیم تفاوت میانگین گروه ها با جذر دوم میانگین دو انحراف استاندارد به دست می­آید.مقادیر توان در سطح آلفای 0.05 به صورت تفاوت میانگین  مشاهده شده و انحراف استاندارد مقایسه شده­ی پیش درمان و پس درمان محاسبه می­شود.

علاوه بر این،  تحلیل­های هم ارز (Rogers, Howard, & Vessey,

1993) به این منظور صورت گرفت که تشخیص داده شود آیا تغییرات مربوط به درمان در هر دو گروه از نظر آماری هم­ارز هستند ( هم­ارزی درونی به صورت 20 % میانگین تغییرات در گروه دارو درمانی انتخاب شد).

نتایج:


TOVA

تأثیر هر دو درمان بر چهار خرده مقیاس  TOVA در شکل 1 نشان داده شده است.هیچ تفاوت پیش درمانی بین دو گروه در هیچ کدام از متغیرهای TOVA مشاهده نشد. در مورد متغیر تکانشی ، تأثیر اصلی درمان،     F(1,31)=32.9 ,P<.00

مشخص شد. هیچ نوع تأثیر گروه و تعامل درمان در گروه یافت نشد. بهبود بالای معنی دار در مورد مقیاس تکانشی هم در گروه نوروفیدبک،t(21)=5.0 ,p<.001, cohen’s d=1.21, power=1.0 ، و هم گروه متیل فنیدیت، t(10)=3.4, p=.007, cohen’s d=1.03, power=0.93 ، یافت شد. به طور مشابه، یک تأثیر اصلی درمان در مورد بی توجهی ،f(1,31)=29.4, p<.001 ، وجود داشت، ولی هیچ تأثیری در مورد گروه یا تعامل وجود نداشت. بی­توجهی هم توسط گروه نوروفیدبک ، t(21)=5.0, p=.01,cohen’s d=0.95, power=0.99، و هم توسط گروه متیل فنیدیت،t(10)=3.1, p=0.1, cohen’s d=0.57, power=0.71 ، کاهش یافت. در مورد تغییر­پذیری پاسخ هم تأثیر اصلی درمان، F(1,31)41.4, p<.001 و هم تعامل درمان و گروه ،F(1,31)= 4.9, o=.034 ، را مشاهده کردیم، ولی هیچ تأثیر اصلی گروه یافت نشد. تغییرپذیری هم توسط نوروفیدبک، t(10)=3.6, p=.005, p<.001. cohen’s d=1.45, piwer=1.0 ، و هم توسط متیل فنیدیت،t(10)= 3.6, p<.005, cohen’s d= .072, power= 1.0 ، بهبود یافت.در مورد اثر متقابل آزمون پست هاک تأثیر معنی داری در سطح آلفای تصحیح بن فرونی نشان نداد.

درمورد زمان پاسخ، هم تأثیر اصلی درمان،F(1,31)=42.6, p<.001 ، و اثر متقابل درمان و گروه،F(1,31)=8.1, p=.008 ، مشاهده شد ولی هیچ نوع تأثیر گروه یافت نشد. همچنین نمرات زمان پاسخ هم توسط نوروفیدبک ،t(10)=4.7, p=.002,cohen’s d=0.92,power=0.99،  متیل فنیدیت، t(10)=4.7, p=.001, cohen’s d=1.57, power=1.0، بهبود یافت. این تأثیر در گروه متیل فنیدیت (32.1 =تفاوت میانگین وSD=22.6) نسبت به گروه نوروفیدبک (12.6=تفاوت میانگین و SD=16.3) ،t(31)=2.8, p=.008، بارزتر بود.هیچ کدام از آزمون­های هم­ارزی معناداری در مورد هیچ کدام از چهار متغیر TOVA نیافتند.

توجه d2 در طول آزمون

در طول آزمون d2 به سه شرکت­کننده در گروه نوروفیدبک معرفی نشد چرا که هنجار سنی برای کودکان زیر نه سال وجود ندارد. میانگین و انحراف استاندارد برای چهار زیرمقیاس پیش آزمون و پس آزمون  شامل نتایج آزمون t در مورد تأثیرات درمان در جدولI ارائه شد. هیچ تفاوت پیش درمانی بین هردو گروه در مورد سنجش­های d2 وجود نداشت.تأثیرات اصلی معنی دار درمان هم برای سرعت، F(1,28)=13.8, p= 0.001 . ، و هم دقت ،F(1,28)= 4.8, p= .037 ،و ترکیب نمره ی کل،F(1,28)= 15.7, p<0.001 ، یافت شد که به تأثیرات قابل مقایسه­ی هر دو گروه نوروفیدبک و متیل فنیدیت اشاره می­کند. هیچ تأثیر اصلی معنی­دار یا تعاملات خرده مقیاس متغیر وجود ندارد. آزمون هم­ارزی معنی­دار نبود.

مقیاس سنجش رفتارIOWA کانر

سنجشی که توسط مادر­ها و پدرها در مورد مقیاس سنجش رفتارIOWA  کانر ­آوری شد، همبستگی  مثبت بالایی با پیش درمان و پس درمان

(به ترتیبr=0.81, 0.82،در هر دو مورد p<0.001) داشت و بنابراین

سنجش توسط معلمان و والدین همبستگی مثبت بالایی با پیش درمان داشت(r=0.72 ، پدر- مادر:r=0.70 ، که در هر دو مورد (p<0.001 در 0.001822د، همبستگی بالایی با پیش درمان و پس درمان (

و همبستگی متوسط مثبت با پس درمان داشت(معلم –مادر:r=0.37 , p=0.37 ، معلم- پدر:r=0.39 , p=0.26) .تأثیرات هر دو نوع درمان در مقیاس سنجش رفتارIOWA  کانر در مورد والدین و معلمان در شکل 2 نمایش داده شد.

هر دو گروه در مقیاس IOWA کانر که پیش درمان را می سنجید تفاوتی نداشتند.تأثیر اصلی درمان هم در مورد  سنجش والدین و هم معلمان وجود داشت،به ترتیبF(1,31)=27.8 , P<0.001 وf(1,31)=19.9, p<0.001

ولی هیچ اثری در مورد گروه یا تعاملات درمان و گروه یافت نشد.هردو درمان موجب سنجش بهبود یافته ی والدین شد: نوروفیدبک:t(21)=4.5, p<0.001, cohen’s d=0.82, power=0.98 ؛ متیل فنیدیت:t(10)=3.3, p=0.007, cohen’s d=0.76, power=0.75، و همچنین سنجش معلمان، نوروفیدبک: t(21)=3.5, p=0.002, cohen’s d=0.71, power=0.94 ؛ متیل فنیدیت:t(10)=3.5, p=0.005, cohen’s d=0.58, power=0.53. آزمون های هم ارزی معنی دار نیست.

مقیاس تجدید نظر شده ی هوش وکسلر کودکان

میانگین و انحراف استاندارد برای سه نمره­ی هوش پیش درمان و پس درمان که شامل نتایج آزمون t درمورد تأثیرات درمان است، در جدول II ارائه شد. تفاوت های پیش درمان بین این دو گروه در هیچ کدام از نمرات هوش وجود ندارد. تأثیرات اصلی درمان به صورت نسبت قیاس کامل هوش مشخص شد،t(1,31)=11.2, p<0.001 ، پیشرفتی را در نمره ی هوش توسط نوروفیدبک و متیل فنیدیت نشان داد . تحلیل زیر نمرات ثابت کرد که این تأثیرات توسط نمره ی عملکرد محاسبه شد،F(1,31)=32.8, p<0.001 ، ولی هیچ کدام توسط نمره­ی کلامی محسابه نشد وتأثیری از آن در درمان مشاهده نشد. تأثیر زیادی یا تعاملات زیادی درمورد هیچ کدام از سه نمره وجود نداشت. آزمون­های ­ارزی معنی­دار نیست.

بحث

هر دو برنامه­ی سه ماهه­ی نوروفیدبک مشروط به سرکوبی تتا یا سطح بالای بتا و پیشرفت در SMR و فعالیت پایین بتا در EEG و درمان با متیل فنیدیت است که در تعدیل کردن نشانه شناسی ADHD در کودکان موفق بود. پیشرفت­های معنی­دار برای هر چهار مقیاس TOVA مشاهده شد که حمایتی را برای کارآمدی هردو درمان فراهم کرد که حساسیت بالای این آزمون را در مورد کمبود توجه ) Forbes, 1998; Wada et al., 2000) و استعداد پایین آنها در مورد تأثیرات تمرین را در نظر میگیرد(Greenberg, 1987). همچنین، اندازه­های اثر و توان ارزشی در مورد  TOVA بیشتراز سایر تخمین­ها فراهم شد. هردو گروه پیشرفتی را درمورد توجه d2 درنمرات آزمون دقت و سرعت و نمره ی کل مرکب نشان دادند که ثابت می­کند کودکان می توانند در تعداد زیادی از آیتم­ها کار کنند و اشتباه کمتری بعد از درمان داشتند. هردو مداخله موجب پیشرفت مقیاس سنجش رفتاری IOWA کانر شدند. والدین و معلمان وقوع رفتارهای مربوط به ADHD که در مرحله­ی پس درمان کاهش یافت سنجیدند. درمورد d2 و نمرات کانر، اندازه­ی اثر تعدیل­یافته و توان ارزشی فراهم شد. در مقابل، بهبود مقیاس­های هوش کمتر از مطالعات دیگر  سنجیده شد (Linden, Habib, &

Radojevic,1996;J.F.Lubaretal.,1995;L.Thompson&Thompson,1998). احتمال بیشتری دارد که تغییرات مشاهده شده قابل استناد به اثرات تمرین بودند. همچنین هردو درمان موجب بهبود معنی­دار در متغیر­های مختلف شد، آزمون­های ارزیابی برای همه­ی اندازه گیری­های وابسته معنی­دار نبود. تحقیقات گذشته در مورد نوروفیدبک بتا /SMR از نبود ارزیابی، سنجش­های استاندارد شده­ی نشانگان هدف، ارزیابی تغییرات EEG گروه کنترل و اندازه­ی نمونه تصادفی رنج برده است (Birbaumer & Flor, 1999; Linden et al., 1996; Lohr, Meunier,

Parker, & Kline, 2001).

مطالعه­ی حال حاضر بر برخی از این مشکلات به کمک گروه مقایسه و کاربرد آزمون عملکرد عینی و سنجش خارجی توسط معلمان و والدین فائق آمد.ما از مشکلات مربوط به اعضای غیرتصادفی گروه، مثل تفاوت­های موجود در انگیزش درمان و اثرات انتظارات به خصوص در مورد سنجش والدین آگاهی داریم.هرچند اجرای درمان بدون موافقت والدین امکان پذیر نیست. در تجربه­ی ما دادن ایده به والدین برای انتخاب موجب بالا رفتن انگیزش و پذیرش در هردو گروه می­شود.استفاده از گروه کنترل مربوط ، لیست انتظارگروه کنترل ممکن است با توجه به این موضوع که وجود درمان استانداردی برای ADHD ، پلاسیبو و نوروفیدبک قلابی ممکن است غیر اخلاقی باشد چراکه توسط درمانگرها و بیماران سازماندهی می­شود(Kotchoubey et al., 2001).

بنابراین گروه مقایسه حاضر، درمان پزشکی استاندارد همراه با متیل فنیدیت دریافت می­کنند که کارآمدی درمان در تعداد زیادی بررسی­های کنترل شده، آزمایش شده است(McBride1988;,

TheMTACooperativeGroup,1999;Spenceretal.,1996)..
به منظور مقایسه­ی تفاوت های ممکن در تأثیرات پلاسیبو دردرمان­ها ، مطالعات آینده باید شامل  سنجش رضایت درمان باشد.(Kotchoubey et al., 2001).

متأسفانه تغییرات توان واقعی در شبکه­ی فرکانس EEG در نتیجه ی نوروفیدبک بازبینی و تحلیل نشد. هرچند مطالعه­ای که پاسخ دهنده­های و غیر پاسخ دهنده­ها مقایسه می کند گزارش کرد که فعالیت تتا­ی حدود دو سوم بیماران ADHD درنتیجه ی آموزش بیشتر ازچهل جلسه کاهش یافت و بهبود در TOVA در شرکت­کننده­هایی که تغییرات EEG در آن ها مشهود بود بیشتر از آن­هایی بود که هیچ تغییری را تجربه نکردند(J.F Lubar et al., 1995). طبق این شواهد، شناسایی و مستثنی قائل شدن کسری از بیماران که کنترلی در مورد طیف فعالیت های EEG  دریافت نکردند ، ممکن است بیشتر تأثیرات درمان را در این مطالعه تسهیل کنند. در موقعیت های پزشکی، افرادی که به یک مدل درمان پاسخ نمی دهند می توانند با دیگری که درمان مناسب تری است، سنجیده شوند.این مورد فقط در مورد نوروفیدبک به کار نمی رود بلکه در مورد متیل فنیدیت نیز به کار می رود که پاسخ زیر 70% گزارش شده است(McBride, 1988).متأسفانه پیروی بلند مدت ناممکن است چرا که کودکان به خانه های روستایی خود برگردانده میشوند. هرچند میانگین یا میانگین نمرات بالا در همه­ی ابزارهای بعد از درمان پلاسیبو را به عنوان یک عامل اصلی ضد استدلال می­کنند.به طور خلاصه نوروفیدبک در بهبود برخی نشانگان همراه رفتاری در کودکانی ADHD که والدین آن­ها نگرش مثبت به درمان غیر دارویی دارند مؤثر بود. یافته­ها امید بخشند و ممکن است تحقیقات بیشتری را در جهت کارآمدی روش نوروفیدبک در ADHD  بر انگیزاند.

سپاسگذاری:

بخشی از این اطلاعات در یک پایان نامه در آلمان منتشر شده است (Fuchs, 1999 ). N. Birbaumer  و J. Kaiser توسط یافته های تحقیقی آلمانی(Deustsche Forschungsgemeinschaft, SFB 550) و وزارت فدرال آلمانی تحقیقات و تکنولوژی حمایت شدند(BMFT).

 

با سپاس فراوان از مترجم : سزکار خانم زهرا قلی زاده

دپارتمان تحقیقات مرکز نوروفیدبک و بیوفیدبک آلومینا


انتشار مقاله با ذکر نام نویسنده و مترجم و سایت منبع(مرکز نوروفیدبک و بیوفیدبک آلومینا) آزاد است.

انتشار مقاله در اینترنت یا در مجلات بدون ذکر نویسنده و مترجم پیگرد قانونی دارد.

منبع اصلی مقاله :

John H. Gruzelier,3 and Jochen Kaiser1Thomas Fuchs,1 Niels Birbaumer,1;2 Werner Lutzenberger,1With Methylphenidate Hyperactivity Disorder in Children: A ComparisonNeurofeedback Treatment for Attention-Deficit/

 

خواننده گرامی : برای تهیه هر یک از این مقالات جهت ارتقا سلامتی شما هم میهنان عزیز ، زمان و انرژی  بسیار زیادی صرف می شود، پس در حق ما لطف نموده و کپی رایت را رعایت کنید و  به ما در ادامه فعالیتمان امید و انگیزه بدهید . با سپاس از خوانندگان محترم و با امید به روزهای بهتر

مرکز تخصصی نوروفیدبک و بیوفیدبک آلومینا

 

کلمات کلیدی: بیش فعالی ، علائم بیش فعالی ، مواد غذایی مناسب برای کودکان بیش فعال ،بی توجهی ، علت بیش فعالی، راههای جلوگیری از داشتن فرزند بیش فعال،بیش فعال،کودکم کم توجه است،کودک بیش فعالم را درمان کنید،کودکان بیش فعال،درمان قطعی بیش فعالی کم توجهی

 

 

 

جدیدترین و مطمئن ترین روش درمان


اختلال بیش فعالی کم توجهی کودکان و بزرگسالان


 


 

امروزه نوروفیدبک به عنوان یکی از مؤثرترین روشهای درمانی و جایگزین دارو های شیمیایی در کودکان دچار بیش فعالی یا همان ADHD شناخته شده است. هدف از درمان بوسیله این روش این است که به کودک بیاموزیم چطور می تواند رفتارهای مغزش را تغییر دهدو در نهایت عملکردهای مربوط به بیش فعالی را از بین ببرد.

این به این معنی است که کودک شما می تواند به مغز خود بیاموزد که بیش فعال نباشد!

بیوفیدبک مانند آینه ای است که عملکرد مغزمان را که به طور عادی ما از آن آگاه نیستیم ، به نمایش در می آورد و به ما می آموزد تا اطلاعاتی راجع به وضعیت بیولوژیک مغز خود بدست بیاوریم و از این اطلاعات جهت کنترل ارادی فعالیت های مغزمان استفاده کنیم.

نوروفیدبک نوعی بیوفیدبک است که می تواند جهت آموزش کودکان دچارADHD جهت تغییر رفتارشان استفاده شود. به این صورت که دستگاه اطلاعات الکتریکی مغز کودک و امواج مغزی او را ثبت می کند و  با ثبت امواج و تقویت امواج مثبت و مفید، نوروفیدبک انجام می شود و کودک می آمزد که چطور می تواند بیشتر توجه و تمرکز داشته باشد.

حال این امواج مغزی که در نوروفیدبک روی آنها کار می شود، چه هستند و چگونه کار می کنند؟

هر فرد نرمال 4 دسته موج مغزی دارد که عبارتند از:

 

موج آلفا در زمان آرامش و relaxation فعالیت بسزایی دارد.

موج بتا سریع ترین موج مغزی است و در مواقع توجه و تمرکز فعالیت زیادی دارد. موجی به نام SMR نیز وجود دارد که زیرمجموعه ای از موج بتا است و زمانی که فرد برای انجام یک فعالیت کاملاً فوکوسکرده فعال است.

موج تتا در زمانی که فرد در حال به خواب رفتن است و یا افکار پوچ و بی هدفی دارد فعال است .

موج دلتا کندترین موج مغز است و در هنگام خواب عمیق فعال ترین موج است.

وقتی یک کودک نرمال تلاش می کند مطلبی بخواند یا روی موضوعی تمرکز کند، امواج بتا در مغزش افزایش می یابد، اما در کودکان بیش فعال، این اتفاق نمی افتد و به جای افزایش موج بتا، موج تتا در مغزشان افزایش می یابد (موج افکار پوچ) ، و این به این معنی است که این کودکان نمی توانند به اندازه کودکان دیگر تمرکز کنند.


آیا نوروفیدبک به راستی روش مؤثری است؟

وقتی کودک بیش فعال نیاز به توجه دارد، به جای افزایش موج بتا در مغزش، موج تتای او بالا می رود و در دستگاه EEG بالا بودن موج تتا نسبت به بتای او ثبت می شود. در جلسات نوروفیدبک درمانی، به کودک می آموزیم که چگونه موج بتای خود را بالا بیاورد. معمولاً بعد از 30 جلسه درمان، کودک کاملاً می آموزد که چطور امواج مغز خود را کنترل کند . علاوه بر بهبود توجه و تمرکز در کودکان، علائم دیگر بیش فعالی نیز در کودک کمرنگ می شوند. این بهبودی، قابل مقایسه با زمانی است که کودک در حال مصرف روزانه  4 قرص ریتالین است.

در کودک تحت درمان با دارو، با پایان نیمه عمر دارو در بدن، علائم برمی گردد اما زمانی که کودک می آموزد که چطور امواج مغز خود را کنترل کند، علائم خاموش می شوند و این بهبودی دائمی است ، و بدان معنی است که وقتی جلسات درمانی کامل شد، کودک شما فردی نرمال خواهد بود و این نکته وجه تفاوت نوروفیدبک با سایر روش های درمانی است.


آیا این روش علمی است؟ روش نوروفیدبک از حدود 4 سال پیش توسط اداره غذا و داروی آمریکا ( معتبرترین سازمان جهانی پزشکی) جهت درمان بیش فعالی ،کم توجهی مورد تایید قرار گرفته است.

مقاله نوروفیدبک  در درمان کودکان بیش فعال و مقایسه آن با درمان دارویی (ریتالین) :

http://www.sid.ir/fa/VEWSSID/J_pdf/5791387V1107.pdf


آیا نوروفیدبک محدودیت و عوارضی نیز دارد؟

در مورد عوارض احتمالی جانبی این روش در 30 سال گذشته مطالعات بسیاری انجام شده و خوشبختانه هیچگونه عارضه جانبی برای این روش درمانی ذکر نشده است، این در حالی است که درمورد داروهای شیمیایی مثل ریتالین لیست بلند بالایی از عوارض گزارش شده است(برای مشاهده عوارض ریتالین اینجا کلیک کنید)


آیا در آمریکا و سایر کشورهای پیشرفته از نوروفیدبک در درمان کودکان بیش فعال کم توجه استفاده می شود؟

در آمریکا  بیش از 1000 مرکز نوروفیدبک وجود دارد که این رقم در 5 سال گذشته از کمتر از 100 مرکز به این تعداد رسیده که این موضوع خود حاکی از میزان اهمیت و محبوبیت این روش درمانی در کشورهای پیشرفته می باشد .


متاسفانه تنها مشکل این روش این است که نوروفیدبک و بیوفیدبک به دلیل هزینه نسبتا زیاد نسبت به دارو درمانی حتی در کشورهای پیشرفته ، فقط توسط قشر مرفه جامعه استفاده می شود، و عملا بخش زیادی از جامعه به دلیل مشکلات مالی از این درمان محرومند و خانواده ها مجبورندسالها مصرف  داروهای شیمیایی را برای کودکان بیش فعال خود تحمل کنند! و با وجود اگاهی از عوارض این داروها چاره ای جز پذیرش نداشته باشند!  لذا ما در مرکز نوروفیدبک آلومینا سعی کردیم با کم کردن هزینه نوروفیدبک (تا 10 برابر کمتر از هزینه متعارف در دنیا و چندین برابر کمتر از هزینه متعارف در ایران) ،امکان استفاده از آن را برای کلیه اقشار فراهم نمائیم.

هدف ما سلامتی فرزندان این سرزمین است،پس اگر حتی هزینه های فعلی درمان را نیز نمی توانید بپردازید اصلا نگران نباشید،در این مورد می توانید با کادر درمان گفتگو کنید و در صورت تایید این موضوع و نیاز کودک شما به نوروفیدبک،حتما تخفیف جداگانه ای برای شما در نظر گرفته خواهد شد.

نکته ای که باید به آن توجه شود این است که برای ادامه جلسات نوروفیدبک، کودک باید انگیزه داشته باشد و اگر کودک در سن مناسبی نباشد، خسته می شود و انگیزه ادامه درمان را نخواهد داشت. اگر سن کودک خیلی پایین باشد، نمی تواند همکاری مناسبی داشته باشد و در سنین بالا نیز  مغز دیگر توانایی یادگیری و تغییر را تا حدودی از دست می دهد لذا بهترین سن توصیه شده برای این درمان حداقل سن 5 سال و حداکثر سن 35 سال می باشد.

در مرکز نوروفیدبک آلومینا خدمات درمانی بوسیله روش نوروفیدبک  در کودکان بیش فعال انجام می شود و شما می توانید با پر کردن فرم تشکیل پرونده و سپس انجام جلسات درمانی، از این درمان جهت بهبود بیش فعالی کودکتان بهره ببرید.

 

جزئیات برنامه درمانی کودکان بیش فعال/کم توجه و اختلالات یادگیری در مرکز نوروفیدبکآلومینا:

 

نکته مهم : هر جلسه از دو قسمت درمانی و آموزشی تشکیل شده است که قسمت درمانی شامل کار با دستگاه نوروفیدبک می باشد که حدود 40 دقیقه طول می کشدو قسمت آموزشی شامل سر فصلهایی می باشد که در زیر به صورت کلی در مورد هر جلسه ذکر شده است

جلسه 1 : مصاحبه با والدین وشناخت انتظارات آنها از جلسات درمان وکودک ،40 دقیقه نوروفیدبک ،معرفی کتاب چگونه به کودکان بیش فعال/کم توجه کمک کنیم؟ به عنوان کتاب کاردرمنزل ومعرفی کتاب درسنامه به والدین برای آشنایی وبرخورد صحیح با این کودکان

جلسه 2 : 40 دقیقه نوروفیدبک ، مرور جلسه قبل ، آموزش حل مساله

جلسه3 : 40 دقیقه نوروفیدبک ، مرور جلسه قبل، توضیح دوباره روش حل مساله با ذکر مثال و تهیه طرح، تهیه کتاب ... و خواندن راز 1

جلسه 4: 40 دقیقه نوروفیدبک ، توضیح در مورد طرح خواسته شده، تعریف کردن راز 1 گربه ها توسط کودک ومطالعه راز ،تکنیک حافظه(تصویر) در منزل

جلسه 5: 40 دقیقه نوروفیدبک ، ارایه طرح جدید، تعریف راز 2، بررسی تکالیف کتاب، کار در منزل(راز 3 ، پازل ،تکرار تکنیک حافظه با همان تعداد تصویر)

جلسه 6 : 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی تکالیف جلسه قبل،ارایه فایل ریلکسیشن و توضیح در مورد آن،کار در منزل(راز 4 ،کتاب کار،نوشتن طرح،گوش دادن به فایل قبل از خواب و هر شب)

جلسه7: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل، کار در منزل(بیان مشکل در غالب نقاشی،راز5،تکنیک حافظه با 8 تصویر)

جلسه8: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل، کار منزل(کتاب کار،راز6 ،نوشتن یک طرح و بیان یک مشکل در مدرسه در غالب نقاشی،تکنیک حافظه با تصویر)

جلسه9: 40 دقیقه نوروفیدبک ،برسی جلسه قبل، کار در منزل(راز 7 وتمرین درباره راز 1و2 ،کتاب کار،خواندن داستان مورد علاقه کودک و نوشتن نکات مهم آن توسط وی، ارایه طرح جدید ونوشتن برنامه های روزانه)

جلسه10: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل، کار در منزل(راز 8 وتمرین 1و2و3 ،کتاب کار،انجام پازل با قطعات بیشتر،تکنیک حافظه با شمارش اعداد  )

جلسه11: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل،ارایه فایل توجه و تمرکز،کار در منزل(راز9 وتمرین راز1و2و3و4 ،ارایه طرح،خواندن یک داستان کوتاه و آوردن کتاب همراه خود در جلسه بعدی،تکنیک حافظه با شمارش اعداد معکوس)

جلسه 12: 40 دقیقه نوروفیدبک ،تعریف راز 9 وقصه درمانی،کار در منزل(تهیه برنامه توسط والدین با توجه به عدم انجام کارهادر گذشته وبررسی آن توسط خود کودک،ادامه تکنیک حافظه)

جلسه13: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل،آموزش بازی ایکس...،کار درمنزل(ارایه طرح یک مشکل جدید در محیط خارج از منزل وارایه راه حل در غالب نقاشی)

جلسه 14: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی جلسه قبل،انجام بازی ایکس-اُ ،کار در منزل(پازل،بازی نخ وسوزن از گلدونه ها،شمارش اعداد معکوس و افزایش تعداد اعداد)

جلسه15: 40 دقیقه نوروفیدبک ،قصه درمانی،بررسی جلسه قبل،کار در منزل(بازی ایکس...،بازی ... با ارایه یک طرح مشخص روی آن با توجه به علاقه کودک)

جلسه16: 40 دقیقه نوروفیدبک ،تمرین راز 5و6و7 ،بررسی جلسه قبل ،کار در منزل(ارایه طرح جدید،تکنیک حافظه با کلمات)

جلسه17: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بررسی تفاوت ها در طرح های مختلف ،کار درمنزل(بازی ایکس ....پازل،خواندن داستان وبررسی نکات مهم،تکرارتکنیک حافظه با...)

جلسه 18: 40 دقیقه نوروفیدبک ،قصه درمانی ،کاردرمنزل (خواندن مجله ...،ماز ...،تکنیک حافظه با 7 کلمه )

جلسه 19: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بازی سنجش تمرکز ،راز 8و9 ،کار در منزل(نقاشی جلسه درمانی از نظر کودک ،ماز،پازل،تکنیک حافظه با 7)

جلسه20: 40 دقیقه نوروفیدبک ،بازی ایکس...،بررسی جلسه قبل

از جلسه 20 به بعد  در صورت نیاز به ادامه نوروفیدبک ، با توجه به پیشرفت کودک ،سن کودک و میزان همکاری خانواده روش های درمانی متفاوتی در مورد هر کودک به صورت جداگانه در نظر گرفته خواهد شد.


مرکز خدمات نوروفیدبک آلومینا

تاسیس :1388

با سابقه 2 سال درمان نوروفیدبک و بیوفیدبک و درمان صدها کودک بیش فعال /کم توجه با روش نوروفیدبک توسط تیم درمانگر متشکل از متخصص مغز و اعصاب، پزشک متبحر در زمینه نوروفیدبک و چندین روانشناس مجرب در خدمت شما مراجعین محترم می باشد.


آدرس: تهران خیابان دکتر شریعتی. بالاتر از  تقاطع ظفر، مرکز نوروفیدبک آلومینا ( پذیرش با وقت قبلی)


شماره تماس :

02122852784

ساعات پاسخگویی : همه روزه از ساعت 9 صبح تا  7 شب

جهت ثبت نام می توانید فرم ثبت نام را تکمیل نمایید یا به صورت حضوری (طبق قرار قبلی)در دفتر مرکزی نوروفیدبک آلومینا ثبت نام نمائید.

 

 

 

 

نوروفیدبک و بیوفیدبک در سایر رسانه ها :


توضیحاتی در مورد نوروفیدبک در سایت مجله همشهری :

http://www.hamshahrimags.com/NSite/FullStory/News/?Id=3725

 

توضیحاتی در مورد نوروفیدبک در سایت اطلاعات بالینی تخصصی مغزی (به زبان انگلیسی)

http://www.eeginfo.com/what-is-neurofeedback.htm

 

مقالات فارسی نوروفیدبک :

http://www.sid.ir/fa/VEWSSID/J_pdf/5791387V1107.pdf

 

سلامت باشید :نوروفیدبک و بیوفیدبک

http://ch3.ir/salamat/index.php?option=com_content&view=article&id=683&Itemid=356

 

ویدئو های نوروفیدبک در درمان سردرد،بیش فعالی  کم توجهی ، تشنج، بی خوابی ، افزایش تمرکز و .... (به زبان انگلیسی)

http://www.eeginfo.com/neurofeedback-videos-media.htm

 

کلمات کلیدی:کودک بیش فعال،درمان کمبود توجه،درمان کودک باهوش ولی بیش فعال،درمان کمبود تمرکز با وجود هوش بالا،کودکان بیش فعال را چکار کنیم؟ مرکز درمان کودکان بیش فعال،مرکز بازی درمانی کودکان بیش فعال،مرکز نوروفیدبک بیش فعالی،کمبود تمرکز و بیش فعالی جدیدترین درمان،بهترین درمان کمبود توجه بیش فعالی،والدین کودک بیش فعال، نقش ژنتیک در بیش فعالی کودک،کودک کم تمرکز،کودک شیطون بیش فعال،درمان راحت کودکان بیش فعال،تقویت دیکته،تقویت تمرکز و هوش در کلاس،عدم توجه به معلم،آموزش نظم به کودک،کودک بهتری تربیت کنیم،چگونه کودکمان را آرام کنیم

آخرین بروز رسانی در سه شنبه, 21 آذر 1391 ساعت 17:50
 

مقالات

, designed by l.aghaei